اصول متعارفه. [ اُ ل ِ م ُ ت َ رَ ف َ / ف ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) یکی از اصناف سه گانه ای که در فواتح علوم وضع کنند. صنف اول آنچه به هَلیّت تنها وضع کنند، و آن مبادی علم باشد، و آنرا مقدمات موضوعه خوانند، و خالی نبود از آنکه بنفس خود بَیّن بود یا نبود و اول از اولیات مجربات و امثال آن باشد وآنرا اصول متعارفه، و القضایا الواجب قبولها خوانند. ( اساس الاقتباس ص 395 ). و رجوع به اصول موضوعه شود.
یکی از اصناف سه گانه که در فواتح علوم وضع کنند. صنف اول آنچه به هلیت تنها وضع کنند و آن میادی علم باشد و آنرا مقدمات موضوعه خوانند.
💡 همين وجه را مرحوم سيد در رساله عروة الوثقى ذكر فرموده و براى تعيين اوقات نماز دربلاد متعارفه براى كسى كه در چنين جاها باشد، در اين زمان بسيارسهل است؛ زيرا توسط ساعت و تلگراف و راديو كاملا مى توان تعيين نمود.
💡 پس معلوم مى شود اين علم از غير سنخ ساير علوم و ادراكات متعارفه است كه از راهاكتساب و تعلم عايد مى شود0
