علم اصول فقه

[ویکی فقه] علم به قواعد و ادلّۀ مورد استفاده برای استنباط احکام شرعی فرعی را اصول فقه گویند.
عنوان اصول فقه از دو کلمه تشکیل شده است: اصول و فقه.اصول جمع اصل و اصل در لغت چیزی است که شیء دیگر بر آن مبتنی است. فقه در لغت به معنای فهم عمیق و در اصطلاح فقهاء عبارت است از: « العلم بالاحکام الشرعیه الفرعیه عن ادلتها التفصیلیه» علم به احکام شرعی فرعی از روی دلیل های تفصیلی آنها». در اصطلاح اصولیین این چنین تعریف شده است: «اصول الفقه هی القواعد الممهده لاستنباط الاحکام الشرعیه الفرعیه من ادلتها».
تعریف اصول فقه
اصول فقه، علمی است که در آن از قواعدی بحث می شود که نتیجۀ آن ها در استنباط حکم شرعی مورد استفادۀ مجتهد قرار می گیرد. از این رو، علم اصول فقه نسبت به علم فقه، علمی ابزاری است که فقیه به وسیلۀ آن می تواند احکام شرعی فرعی را از منابع آن ها یعنی کتاب، سنّت، اجماع و عقل استنباط کند.
رابطه فقه و اصول فقه
استنباط هر حکم شرعی اعم از تکلیفی و وضعی از منابع چهارگانۀ فقه، نیازمند یک یا چند مسأله و قاعدۀ اصولی است.
← مثال برای فهم مطلب
...

💡 دسته يكم رواياتى است كه راه حل تعارض احاديث متعارض را ارائه مى كند و در بابتعادل و تراجيح علم اصول فقه به نصوص علاجيه موسوم است.

💡 تخطئه در اصطلاح علم اصول فقه به معنای نسبت دادن نظر خطا به مجتهد است. این نظریه مورد قبول علمای امامیه است.

💡 در اينجا، يكى از فضلاى علم اصول فقه، سخنى دارد كه مناسب مى دانيم - نظر بهفوايدى كه دارد - آن را نقل كنيم.

💡 1. كتاب رسائل: اين كتاب در علم اصول فقه است و بهدليل محتوايى تازه و بديع به فرائد الاصول معروف شده است و در 400 صفحه بهقطع رحلى چاپ سنگى و منتشر شده است.

💡 امّا ابن جهم، پس او شيخ فقيه معروف مفيد الدين محمّد بن جهم است و چون خواجهنصيرالدين حاضر شد در مجلس درس محقق رحمه الله سؤال كرد از حال تلامذه او كه: (كدام از ايشان اعلمند در علماصول دين و علم اصول فقه ؟)