استلزامات ظنی

[ویکی فقه] استلزامات ظنی حکم ظنّیِ عقل به وجود ملازمه بین دو چیز است.
استلزام ظنی، نوعی استلزام عقلی است.
تعریف استلزام
استلزام عبارت است از حکم عقل به وجود رابطه لزومی میان دو چیز؛ یعنی عقل، مصاحبت و مقارنت بین دو چیز را اتفاقی ندانسته بلکه به ملازمه بین آن دو حکم می نماید.
فرق استلزام قطعی با ظنی
هرگاه حکم عقل به وجود ملازمه به طور قطعی باشد آن را استلزام قطعی و اگر حکم عقل به وجود ملازمه به طور ظنی باشد آن را استلزام ظنی می گویند؛ مانند سرایت حکم از فرع به اصل در «قیاس مستنبط العلة» به صرف وجود تشابه میان آن دو، که از مصادیق بارز استلزامات ظنی است.

💡 این تعبیرهای متفاوت که از ایدئولوژی شده‌است از نظر دستگاه‌های معرفت‌شناسانهٔ ایدئولوژی، شمولِ جامعه شناسانهٔ آن، کارکرد، صورت سیاسی، استلزامات ایدئولوژی، و ویژگی ذهنی-روان‌شناسانه یا عینی-اجتماعی آن با هم تفاوت دارند.