ملازمه حکم شرع و عقل
متضادها
جدایی، انفصال، عدم ملازمه
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] بحث از تلازم بین امر یا نهی شرع با حکم عقل به حسن یا قبح را ملازمه حکم شرع و عقل گویند.
ملازمه حکم شرع و عقل، یعنی این که اگر شرع به چیزی حکم کند عقل هم به همان حکم می کند؛به بیان دیگر، هرگاه شارع به چیزی امر یا از چیزی نهی کند، عقل نیز به حسن یا قبح آن حکم می کند.
وجود یا عدم ملازمه
مشهور میان اصولی های شیعه آن است که میان حکم شرع و عقل ملازمه ای وجود ندارد، زیرا چه بسا شارع به کاری دستور می دهد، اما عقل قدرت درک ملاک آن را ندارد؛
← مثال
۱. ↑ الرسائل الاربع قواعد اصولیة و فقهیة، سبحانی تبریزی، جعفر، جزء ۱، ص۷۷.
...
جمله سازی با ملازمه حکم شرع و عقل
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 سمع خود را به حکم شرع و قیاس عین سمع خدای پاک شناس
💡 بسیاری از فیلسوفان اسلامی معتقدند که بین حقیقت‌های وحیانی و یافته‌های منطقی، یک ملازمه حکم شرع و عقل همیشگی و ناگسستنی وجود دارد.
💡 در مباحث اصول فقه، بحث درباره ملازمه حکم شرع و عقل برای درک چگونگی استنباط احکام از منابع اولیه دین بسیار حائز اهمیت است.
💡 برخی از متکلمان تلاش می‌کنند تا با تکیه بر ملازمه حکم شرع و عقل، بین آموزه‌های دینی و قواعد منطقی انسانی پیوندی میاندازند.
