استلزامات ظنی
متضادها
استلزامات قطعی
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] استلزامات ظنی حکم ظنّیِ عقل به وجود ملازمه بین دو چیز است.
استلزام ظنی، نوعی استلزام عقلی است.
تعریف استلزام
استلزام عبارت است از حکم عقل به وجود رابطه لزومی میان دو چیز؛ یعنی عقل، مصاحبت و مقارنت بین دو چیز را اتفاقی ندانسته بلکه به ملازمه بین آن دو حکم می نماید.
فرق استلزام قطعی با ظنی
هرگاه حکم عقل به وجود ملازمه به طور قطعی باشد آن را استلزام قطعی و اگر حکم عقل به وجود ملازمه به طور ظنی باشد آن را استلزام ظنی می گویند؛ مانند سرایت حکم از فرع به اصل در «قیاس مستنبط العلة» به صرف وجود تشابه میان آن دو، که از مصادیق بارز استلزامات ظنی است.
جمله سازی با استلزامات ظنی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 این تعبیرهای متفاوت که از ایدئولوژی شدهاست از نظر دستگاههای معرفتشناسانهٔ ایدئولوژی، شمولِ جامعه شناسانهٔ آن، کارکرد، صورت سیاسی، استلزامات ایدئولوژی، و ویژگی ذهنی-روانشناسانه یا عینی-اجتماعی آن با هم تفاوت دارند.
💡 در تحلیلهای منطقی و فلسفی، استلزامات ظنی ممکن است باعث شوند که فرد از مسیر واقعیت دور شده و به نتایج اشتباه و غیرقابل اتکا برسد.
💡 پژوهشگر باید دقت کافی به خرج دهد تا استلزامات ظنی در فرآیند استدلال، دقت علمی تحقیق و اعتبار نتایج نهایی پژوهش او را تحت تأثیر قرار ندهند.
💡 یکی از چالشهای اصلی در نظریهپردازیهای اجتماعی، تمایل به پذیرش استلزامات ظنی بدون بررسی دقیق شواهد تجربی و دادههای واقعی موجود در جامعه است.