ارویس گاه

(اَ ) (اِمر. ) (در آداب دینی زرتشتی ) سنگ بزرگی است چهار گوشه که آلت های مخصوص از قبیل هاون و دستة هاون و برسمدان و طشت و ورس را بر روی آن می نهند.

( اسم ) ( در آداب دینی زرتشتی ) سنگ بزرگی است چهار گوشه که آلت های مخصوص از قبیل هاون و دست. هاون و برسمدان و طشت و ورس را بر روی آن مینهند.

(در آداب دینی زرتشتی)
سنگ بزرگی است چهار گوشه که آلت‌های مخصوص از قبیل هاون و دستة هاون و برسمدان و طشت و ورس را بر روی آن می‌ن

💡 اگر این معنی در بتکده روی نماید روی به بت باید آورد و زنّار گاه‌گاه بر میانِ وقت باید بست و از غم برست و به یقین باید دانست که عاشقِ گرانمایهٔ سبک‌رو را هر چیز که جز معشوقست حجاب راه معشوقست:

💡 امام جواد عليه السلام نگاهى بر چهره من نمود و آن گاه فرمود: گمان مى كنم كه تشنههستى ؟

💡 آنگاه خانه خدا را طواف كرد و سپس آمد در نزد مقام نماز گذارد وقتى سر از سجدهبرداشت جاى سجده اش از اشكهاى چشمانش خيس شده بود و هر گاه مى خنديد مى گفت:(الهم لاتمقتنى ) (105)

💡 و گاه به معنى قرآن يا وحى آسمانى آمده است مانند و كذلك اوحينا اليك روحا من امرنا: اينگونه وحى به سوى تو فرستاديم، روحى كه از فرمان ما است (شورى - 52).

💡 گه تبسم از لبش، گاهی سخن گل می کند فتنه ای هر دم ازان کنج دهن گل می کند

💡 گفت مه گویم چرا گاهی هلالم گاه بدر خلق را تا چند ازین ره در گمان آورده‌ام