ارامش منافقان

[ویکی فقه] آرامش منافقان (قرآن). فَق، ایجاد سوراخى در زمین است که راه رهایى داشته باشد -همانند سوراخ موش -
از دست رفتن آرامش منافقان، هنگام احساس خطر:۱. أَشِحَّةً عَلَیْکُمْ فَإِذا جاءَ الْخَوْفُ رَأَیْتَهُمْ یَنْظُرُونَ إِلَیْکَ تَدُورُ أَعْیُنُهُمْ کَالَّذِی یُغْشى عَلَیْهِ مِنَ الْمَوْتِ فَإِذا ذَهَبَ الْخَوْفُ سَلَقُوکُمْ بِأَلْسِنَةٍ حِدادٍ أَشِحَّةً عَلَى الْخَیْرِ....
احزاب/سوره۳۳، آیه۱۹.
۱. ↑ فراهیدی، خلیل بن احمد، العین، ج۵، ص ۱۷۷، «نفق».
مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۳۱، ص۶۱، برگرفته از مقاله «آرامش منافقان».
...

💡 2- ارزشها و ملاك هاى ارزش گذارى، در بينش مؤ منان و منافقان متفاوت است. (احدىالحسنيين ) در ديد اهل ايمان، رفتن يا ماندن مهم نيست، مهم در خط بودن است، لذا فتحيا شهادت، هر دو پيروزى است.

💡 و نـيـز اگـر سخن از منافقان مى گويد ممكن است اشاره به گروه سست ايمانى باشد كهاحـيـانـا در مـكـه در لابـلاى مسلمانان وجود داشتند، گاه با مسلمانان همراه بودند و گاه بامشركان، و كفه هر كدام سنگينتر مى شد به سوى او مى چرخيدند!

💡 تاويل آيه چنين است: وقتى منافقان در غدير خم گفته بودند: آن حضرت از روى هوىحرف مى زند، ابليس گمان كرده بود كه بعد از رحلت پيامبر اكرم صلى الله عليه وآله و سلم مردم امامت را رها خواهند كرد. ظن ابليس به حقيتتبديل شد و همه امامت را رها كردند مرگ چند نفرى.(542)

💡 3 تغيير قبله، عامل خنثى سازى ايرادهاى بى جا و بهانه تراشى هاى اهل كتاب و مشركان و منافقان مى باشد. (لئلا يكون للناس عليكم حجة )

💡 در قرآن، امور متعدّدى لعنت شده است، مثل: ابليس، يهود، منافقان، مشركان، علمايى كه حقّ را كتمان كردند، آزاردهندگان پيامبر، امّا تنها منافقانند كه همراه مسلمانان وموجب فتنه آنانند، زيرا ابليس و اهل كتاب ومشركين، چهره اى روشن دارند، ولى منافقان به ظاهر مسلمان، پيوسته عامل فتنه بوده اند.(135)

💡 و بعضى غمگين خود را بر روى دستهايشان انداختند و نشستند، و عده اى از منافقان گفتنداگر محمد (صلى الله عليه وآله ) كشته شده بود، به ديناول خود بر گرديد.