ادب اموزنده
مترادفها
آموزش ادب
لغت نامه دهخدا
( ادب آموزنده ) ادب آموزنده. [ اَ دَ زَ دَ / دِ ] ( نف مرکب ) ادب آموز. ادیب. استاد. معلم. || شاگرد. متعلم. معنی ادب آموزنده کرد؛ ای مؤدب کرد. ( مؤید الفضلاء ).
فرهنگ فارسی
( ادب آموزنده ) ( اسم صفت ) ادب آموز
ادیب استاد
جمله سازی با ادب اموزنده
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 کوه از چه ادب ضبط نفس کرد که هر سنگ در دل مژه خواباند چراغان شرارش
💡 استفان که از ابتدا فردی مذهبی بوده با شروع تحصیلات و گذر زمان این مذهب را در راستای مأموریتی ادبی و هنری مورد شک و تحلیل قرار میدهد.
💡 ادب در دعاى يوسف صديق (ع ) به هنگامى كه همسر عزيز مصر او را تهديد كرد ودركلام او پس از ديدار پدر
💡 شرم و ادب نه شیوه ی شوخی و دلبریست در نرگس تو شیوه ی مستانه خوشترست
💡 گناه اگر چه نبود اختیارِ ما حافظ تو در طریقِ ادب باش، گو گناهِ من است
💡 کتابهای داستان برای کودکان باید دارای ادب اموزنده باشند تا بتوانند علاوه بر سرگرمی، ارزشهای اخلاقی و رفتارهای صحیح را به شکلی جذاب به نسلهای آینده منتقل کنند.
💡 معلم در کلاس سعی داشت با استفاده از داستانهای کوتاه و ادب اموزنده، مفاهیم پیچیده اخلاقی را به سادهترین شکل ممکن برای تمامی دانشآموزان شرح دهد.
💡 برخورد با بزرگترها و رعایت ادب در محیطهای مختلف اجتماعی، از جمله مهمترین بخشهای ادب اموزنده است که هر فردی باید در زندگی خود تمرین کند.