اداب جدال

[ویکی فقه] آداب جدال (قرآن). جدال، گفتگویی توام با نزاع و غلبه جستن یک طرف بر دیگری است به قصد منصرف کردن وی از رای و نظرش.
۱. ↑ اعراف/سوره۷، آیه۷۱.
فرهنگ قرآن، مرکز فرهنگ و معارف قرآن، برگرفته از مقاله «آداب جدال».
...

💡 اگرچه هجوم او به مدیترانه، از نظر برخی از محققان مدرن، چیزی بیش از «یک پیشروی و یورش موفق» نبود، اما این کتیبه «اولین باری را نشان می‌دهد که یک شاهزاده سومری ادعا می‌کند به چیزی رسیده‌است که برای آنها غرب و لبه دنیا بوده‌است». (روایت‌های تاریخی از الواح بسیار متأخر نشان می‌دهد که لوگال-آن-موندو از اداب، پادشاه کمی پیشتر، تا مدیترانه و کوه‌های توروس را نیز فتح کرده بود، اما سوابق معاصر برای کل دوره قبل از سارگون هنوز بسیار ناقص است. به محققان اجازه می‌دهد تا رویدادهای واقعی را با اطمینان زیاد بازسازی کنند)

💡 اشاره: در روايات از عالم بى عمل و واعظ غيرمتّعظ بسيار نكوهش شده است؛ چنان كه ازعالم با عمل و معلّم و مؤ دّب نفس خويش مدح شده است؛ در بيانى نورانى امير مؤ منان علىعليه السلام چنين آمده است: كسى كه خود را پيشواى ديگران معرفى كرده،قبل از ديگران بايد خود را عالم كند؛ من نصب نفسه للناس إ ماماً فعليه أ ن يبدأبتعليم نفسه قبل تعليم غيره و پيش از آن كه ديگران را با زبان خويش اداب كندبايد با سيره و روش عملى خويش آنان را مؤ دّب سازد: وليكن تاءديبه بسيرتهقبل تاءديبه بلسانه. پس ‍ از اين سفارش مى فرمايد: معلم و مؤ دّب خويشتن از معلم ومؤ دّب ديگران گرامى تر است؛ و معلّم نفسه و مؤ دّبها أ حقّ بالاجلال من معلّم الناس و مؤ دّبهم (369).