اثر هابل

{Hubble effect} [فیزیک] ← انتقال به سرخ

💡 سحابی مخروطی بخشی از غبارهای اطراف خوشه درخت کریسمس را نیز تشکیل می‌دهد؛ قسمتی از گازهای این سحابی، بیش از ۲٫۵ سال نوری گستردگی دارد و از هیدروژن‌های مولکولی سرد و گرم غباری شکل تشکیل شده که تصویر آن به وسیله تلسکوپ فضایی هابل به ثبت رسیده است.

💡 هابل سپس به کاوش بیشتر دربارهٔ جزئیات کهکشان‌ها، شکل و روشنایی آن‌ها پرداخت. تا سال ۱۹۲۵ آنقدر آزمایش و مطالعه کرده بود که توانست بگوید جهان از کهکشان‌هایی با شکل‌ها و اندازه‌های مختلف تشکیل شده‌است.

💡 در سال ۱۹۲۷، فیزیکدان بلژیکی؛ ژرژ لومتر، مدلی در حال گسترش برای جهان پیشنهاد کرد و قانون هابل را محاسبه کرد. او نظریه خود را بر اساس فعالیت‌های اینشتین و دو سیتر استوار کرد و به‌طور مستقل معادلات فریدمان را برای جهان در حال انبساط استخراج و بازنویسی کرد.

💡 این عکسی از عمیق‌ترین و دورترین نقطه در هستی و گیتی است که چشم آدمی دیده است. این تصویر قدیمی‌ترین کهکشان را که باید درست بعد از عصر سیاه شکل گرفته باشد نشان می‌دهد که حدود ۱۳ میلیارد سال نوری با ما فاصله دارد، وقتی که هستی تنها ۵ درصد از عمر حاضرش را سپری کرده بود. این تصویر چهار برابر واضح تر از تصویر زمینه ژرف هابل است.