ابوالمظفر اسفراینی

[ویکی فقه] اِسْفَراینی، ابوالمظفر عمادالدین شاهفور (شهفور) بن طاهر بن محمد (د۴۷۱ق /۱۰۷۸م )، فقیه، اصولی، مفسر و متکلم بود.
ذهبی و حاجی خلیفه بر خلاف دیگر منابع نام اسفراینی را طاهر و نام پدرش را محمد نوشته اند و از آنجایی که تفسیر وی تاج التراجم به تفسیر طاهری نیز معروف است برخی گفته اند که نام او طاهر، و شاهفور (معرب شاهپور) لقب و شهرت او بوده است.
← نقل حدیث
(۱) علی ابن عساکر، تبیین کذب المفتری، بیروت، ۱۴۰۴ق /۱۹۸۴م.(۲) احمد ابن قاضی شهبه، طبقات الشافعیة، به کوشش حافظ عبدالعلیم خان، بیروت، ۱۴۰۷ق / ۱۹۸۷م.(۳) ابن یوسف شیرازی، فهرست کتابخانه مدرسه عالی سپهسالار، تهران، ۱۳۱۳- ۱۳۱۵ش.(۴) شاهفور اسفراینی، التبصیر فی الدین، به کوشش محمدزاهد کوثری، قاهره، ۱۳۷۴ق /۱۹۵۵م.(۵) حاجی خلیفه، کشف.(۶) محمدتقی دانش پژوه و بهاءالدین علمی انواری، فهرست کتابهای خطی کتابخانه مجلس سنا، تهران، ۱۳۵۵ش /۱۹۷۶م.(۷) محمد داوودی، طبقات المفسرین، به کوشش علی محمد عمر، قاهره، ۱۳۹۲ق /۱۹۷۲م.(۸) محمد ذهبی، سیر اعلام النبلاء، به کوشش شعیب ارنؤوط و محمد نعیم عرقسوسی، بیروت، ۱۴۰۵ق /۱۹۸۴م.(۹) عبدالوهاب سبکی، طبقات الشافعیة الکبری، بیروت، دارالمعرفه.(۱۰) رمضان ششن، نوادر المخطوطات العربیة فی مکتبات ترکیا، بیروت، ۱۹۷۵م.(۱۱) ابراهیم صریفینی، تاریخ نیشابور (منتخب السیاق عبدالغافر فارسی )، به کوشش محمدکاظم محمودی، قم، ۱۴۰۳ق.(۱۲) احمد فصیح خوافی، مجمل فصیحی، به کوشش محمود فرخ، مشهد، ۱۳۳۹ش.(۱۳) محمدزاهد کوثری، مقدمه بر التبصیر.(۱۴) مجمل التواریخ و القصص، به کوشش محمد تقی بهار، تهران، ۱۳۱۸ش.(۱۵) حسین علی محفوظ، «آثار حبیش التفلیسی »، مجله مجمع اللغة العربیة بدمشق، ۱۳۹۵ق /۱۹۷۵م، ج ۵۰، شم ۲.(۱۶) مرکزی، میکروفیلمها.(۱۷) سعید نفیسی، تاریخ نظم و نثر در ایران، تهران، ۱۳۴۴ش.