ابن فحام عبدالرحمن

[ویکی نور] عبدالرحمن بن فحام اندلسی (422 یا 425 -516ق) از عالمان غربی در قرائت است. او به نحو و لغت نیز مسلط بود و دارای آثار مکتوبی در این علوم می باشد.
نام کامل او عبدالرحمن بن أبی بکر عتیق بن خلف قرشی صقلی مقری نحوی ابن الفحام است و کنیه اش ابوالقاسم.
ابن فحام در سال 422 یا 425 هجری در صقلیه (جزیره سیسیل ایتالیا) به دنیا آمد و در ذی قعده سال 516 هجری در ثغر از دنیا رفت. او در هنگام وفاتش حدود نود سال عمر داشت. آخرین شاگرد اجازه وی ابوطاهر خشوعی بود.
چون صقلیه، برای دانش آموختن برایش تنگ آمد، به هدف طلب علم به مصر سفر کرد و از 438تا 454ق در آنجا ماند و به علم آموزی پرداخت. سپس به صقلیه برگشت و دوازده سال در آنجا ماند. ابن فحام، مجدداً در حوالی 466 هجری به مصر برگشت و تا زمان وفاتش در اسکندریه ماند.
او از عالمان علم قرائت، نحو و لغت به شمار می رود.
سلیمان بن عبدالعزیز اندلسی درباره او می گوید: «ما رأیت أحدا أعلم بالقراءات من ابن الفحام لا بالمشرق و لا بالمغرب» یعنی کسی را در شرق و غرب عالم، عالم تر از ابن فحام به علم قرائات ندیدم.

💡 عبدالرحمن بر حسب فرمان معاويه به سوى جزيره حركت كرد، ولايت جزيره به عهده يكىاز اصحاب اميرالمؤ منين به نام شبيب بن عامر بود.

💡 هنگامى كه اهالى متوجه شدند ملا عبدالرحمن قصد مهاجرت دارد، عده اى براى بدرقه اشگرد آمدند. وقتى جامى به خارج شهر رسيد ايستاد و گفت:

💡 13 - بنت الشاطى، عائشة عبدالرحمن، تراجم سيدات بيت النبوة، دارالببيان للتراث،قاهره 1408 ه.ق.

💡 عبدالرحمن براى سومين بار رو به على عليه السلام كرد و گفته خود را تكرار كرد.على عليه السلام اين بار در جواب گفت: باعمل كردن به كتاب خدا و سنت پيامبر، عمل كردن به روش و سيره ديگرى لزوم ندارد! توكوشش ‍ دارى اين امر را از من دور سازى !

💡 شرحبيل گفت: اى عبدالرحمن ! هر چه گفتى از روى صدق و نيكى بود، اما دوست دارم كلاممعاويه را هم استماع كنم تا ببينم چه مى گويد آن گاه تصميم خود را بگيرم. سپس بهجانب شام روانه شد و به نزد معاويه رسيد. معاويه او را گرامى داشت و در كنار خويشنشانيد و گفت: