ابن عربشاه شهاب الدین احمد بن محمد حنفی دمشقی

[ویکی فقه] اِبْن عَرَبْشاه، شهاب الدین ابوالعباس احمد بن محمد بن عبدالله ابن ابراهیم حنفی دمشقی (۷۹۱-۸۵۴ق /۱۳۸۹-۱۴۵۰م )، مورخ، ادیب، فقیه، لغوی و قاضی بود.وی به سبب اقامت طولانی در آسیای صغیر «رومی » نیز خوانده شده است.
معتبرترین سند پیرامون زندگی ِ ابن عربشاه اجازه ای است که خود وی در خانقاه سعید السعداء قاهره در اول ذیحجه ۸۵۳ به دوست نزدیکش ابن تغری بردی (ه م ) نوشت و چند بار نیز متن آن را برای او خواند.ابن تغری بردی متن کامل این نوشته را در المنهل الصافی آورده است
ابن تغری بردی، المنهل الصافی، ج۲، ص۱۳۱-۱۴۴، به کوشش محمد محمد امین، قاهره، ۱۹۸۴م.
در ۸۰۳ق، هنگام حمله تیمور به شام همراه با مادر و برادران
ابن تغری بردی، المنهل الصافی، ج۲، ص۱۴۰، به کوشش محمد محمد امین، قاهره، ۱۹۸۴م.
وی به سبب مهارت و تسلط به زبان های گوناگون در دیوان انشاء (دیوان همایون ) سمت منشیگری را برعهده گرفت و مکاتبات دربار عثمانی با فرمانروایان سایر کشورها را به زبان های عربی، فارسی و ترکی انجام می داد و در این مدت آثار بسیاری را برای پادشاه عثمانی از زبان های فارسی و عربی به زبان ترکی ترجمه کرد.
ابن تغری بردی، المنهل الصافی، ج۲، ص۱۴۲، به کوشش محمد محمد امین، قاهره، ۱۹۸۴م.
...