ابن خضر شهاب الدین ابوالعباس احمد بن محمد صالحی

[ویکی فقه] اِبْن ِ خَضِر، شهاب الدین ابوالعباس احمد بن محمد صالحی (۷۰۶- ۷۸۵ق / ۱۳۰۶-۱۳۸۳م )، مُقری و فقیه حنفی است.
وی در منابع متأخر «قول احمد» نیز نامیده شده است.
بغدادی، هدیه، ج۱، ص۱۱۵.
از زندگی وی آگاهی بسیاری در دست نیست؛ همین اندازه گفته شده است که ابن خضر از عالمان و فقیهان حنفی زمان خود در دمشق بوده و از مشایخی چون عیسی مطعّم، ابوبکر بن عبدالدائم، قاضی سلیمان، احمد بن ابی طالب حجّار
محمد ابن جزری، غایة النهایة، ج۱، ص۱۱۳، به کوشش گ برگشترسر، قاهره، ۱۳۵۱ق / ۱۹۳۲م.
از آثار وی کتاب حاشیه علی الفوائد الفناریة علی ایساغوجی در منطق است که در ۱۲۵۳ق / ۱۸۳۷م ضمن مجموعه ای در استانبول چاپ شده است و نیز کتاب حاشیة علی شرح العقائد النسفیة که به گفته زرکلی،
زرکلی، اعلام، ج۱، ص۲۲۵.
...