ابن شاهین ابوحفص عمر بن احمد واعظ

[ویکی فقه] اِبْن ِشاهین، ابوحفص عمر بن احمد بن عثمان، ملقب به واعظ ( صفر ۲۹۷- ذیحجه ۳۸۵/ نوامبر ۹۰۹- ژانویه ۹۹۶)، محدث و رجالی بغداد بود.
اصل وی از مرورود خراسان بود
خطیب بغدادی، احمد، تاریخ بغداد، ج۱۱، ص۲۶۵، قاهره، ۱۳۴۹ق.
او از ۱۱ سالگی در بغداد به استماع حدیث پرداخت
ابن شاهین، عمر، فضائل فاطمة الزهراء (ع )، ص۴۰، به کوشش محمد سعید طریحی، بیروت، ۱۴۰۵ق /۱۹۸۵م.
از جمله مهم ترین مشایخ ابن شاهین در حدیث می توان از ابوبکر بن ابی داوود، ابوالقاسم بغوی و محمد بن محمد باغندی نام برد.
خطیب بغدادی، احمد، تاریخ بغداد، ج۱۱، ص۲۶۵، قاهره، ۱۳۴۹ق.
...

💡 ابوحفص گوید عبودیّت زینت بنده باشد هر که دست بدارد از زینت، بیرون آمد از حدّ عبودیّت و از غیر او حاجت نخواهد.

💡 ابوحفص پیش او رفت و حال بگفت. او گفت: تو را چهل روز نماز نباید کرد و هیچ طاعت و عمل نیکو نباید کرد و نام خدای بر زبان نشاید راند و نیت نیکو نباید کرد، تا من حیلت کنم و تو را به سحر به مقصود رسانم.

💡 ابوحفص حدّاد راست، گفت چند بار دست از کار بداشتم و بازان می گشتم چون کار دست از من بداشت نیز بازان نگشتم.

💡 عمربن عبدالعزيز، مكنّى به ( ابوحفص ) درسال 61 و به روايتى سال 63 قمرى، همان سالى كه ام المؤ منين ( ميمونه ) همسرپيامبراكرم صلّى اللّه عليه و آله بدرود حيات گفت، ديده به جهان گشود.

💡 ابوحفص از اين لقب سخت بر آشفت و گفت: ((از حد شناسايى گذشتى. اميدوارم از اينبستر هرگز برنخيزى.)) اين سخن را گفت و از كنار بيمار برخاست و رفت.(261)

💡 ابوحفص حدّاد را پرسیدند از خُلق گفت آنست که خدای عزّوجلّ اختیار کرد پیغمبر را عَلَیْهِ الصَّلوٰةُ گفت خُذِ العَفوَ وامُرْ بِالْعُرْفِ.