[ویکی فقه] اِبن جَبّاب، ابو عمر احمد بن خالد بن یزید قرطبی (۲۴۶-۳۲۲ق / ۸۶۰ -۹۳۴م )، محدث و فقیه مالکی می باشد.
وی را به جیانی
ابن ماکولا، علی، الاکمال،ج۲، ص۱۳۸، حیدرآباد دکن، ۱۳۸۲ق /۱۹۶۳م.
جبّاب که به زبان اهل اندلس به معنی جبّه فروش است،
سمعانی، عبدالکریم، الانساب، ج۳، ص۱۸۰، حیدرآباد دکن، ۱۳۸۳ق.
اصل وی از جیّان (از شهرهای اندلس ) ولی ساکن قرطبه بوده است
حمیدی، محمد، جذوة المقتبس،ج۱، ص۱۱۳، به کوشش محمد بن تاویت طنجی، قاهره، ۱۹۵۲م.
...
💡 تعارضى كه ميان اين احاديث هست ايجاب مى كند كه همگى از درجه اعتبار ساقط شوند.كافى است كه به دو حديث ابوعمر و محمدبن عبداللّه بن زيد و تعارضى كه با خوابعمر دارد توجه كنيد تا ميزان تعارض آن به خوبى آشكار گردد.
💡 ابوعمر (صاحب استيعاب ) گويد: تمّام كوچكترين فرزند عبّاس بود. عبّاس او را روىدوش خود حمل مى كرد و طى اشعارى مى گفت: (تمام شدند فرزندان من با تولّد آخرينآنها به نام تمّام. آنها ده نفر شدند. پروردگارا آنها را با كرامت و جزو ابرار قرار ده؛ياد آنها را نگهدار و شجره آنها را رشد ده )!
💡 ابوعمر از بزرگان و مشاهير كوفه بود مى گويد در قصر كوفه حضور عبدالملك بنمروان نشسته بودم در آن هنگام سر بريده مصعب ابن زبير را درمقابل خود گذاشته بود. از ديدن اين منظره لرزه و اضطرابى اندامم را فرا گرفت چنانحالم تغيير كرد كه عبدالملك متوجه شد. گفت ترا چه شد كه اينطور ناراحت شدى ؟
💡 دعاى دوم: شيخ طوسى در (غيبت ) و نيز صدوق در(كمال الدين ) به اسانيد معتبره صحيحه روايت كردند كه: شيخ ابوعمر و عمروى رحمهالله كه نايب اوّل حضرت صاحب الامر عليه السلام است، املا فرمود به ابو على، محمّدبن همام و امر فرمود او را كه اين دعا را بخوان و آن دعايى است در غيبت قائم عليه السلام:
💡 ج - گروه سوم از جمله: مالك، ابوعمر و يعقوب گفته اند كه: آن آيه مخصوص است وجزء هيچ يك از سوره ها نمى باشد و فقط براى بياناول سوره ها و فاصله شدن ميان دو سوره، تبركانازل شده است (186)
