ابن الوردی

ابن الوردی. [ اِ نُل ْ وَ ] ( اِخ ) زین الدین ابوحفص عمربن مظفربن عمربن ابی الفوارس محمد وردی قرشی بکری شافعی معری. ادیب و فقیه و لغوی. مولد او به سال 689 هَ. ق. در معرةالنعمان و وفات او بحلب بطاعون سال 749 بود. در معره و حلب و دمشق علم آموخت و در جوانی بجای محمدبن نقیب متوفی به سال 745 بقضای حلب منصوب گشت و باختیار خویش از آن کار کناره کرد و بقیت عمر به امور علمی پرداخت. او راست: دیوان منشآت و رسائل و اشعار و مقاماتی بطرز حریری و ذیلی بر تاریخ ابوالفدا تا سال 749 یعنی سال وفات او و التحفةالوردیه و آن ارجوزه ای است در 153 بیت. و البهجةالوردیه در فقه. و المسائل المذهبة ارجوزه ای در 71 بیت. الشهاب الثاقب در تصوف. الالفیةالوردیه ارجوزه ای در تعبیر رؤیا. لامیه ای به نام وصیةالاخوان و مرشدالخلان و تحریرالخصاصه و کتاب خریدةالعجائب و فریدةالغرائب و آن در ذکر اقالیم و بلدان و شرح معادن و نبات و حیوان است.

ادیب و فقیه و لغوی

💡 بسیاری از شخصیت‌های مشهور جهان عرب در زمینه‌های مختلف، از این دانشگاه فارغ‌التحصیل‌شده‌اند، مانند: سلیم الحص، ولید جنبلاط، عبد القادر الحسینی، عبدالرئوف روابده، نخست‌وزیر اردن، سعدون حمادی، نخست‌وزیر سابق عراق، جامعه‌شناس عراقی علی الوردی، شاعر ابراهیم طوقان، احمد طوقان، قدری طوقان و احمد محمد الخطیب، جورج حبش، محمد جابر الانصاری، متفکر بحرینی، عبدالسلام هیکال، کارآفرین و فعال سوری، زاها حدید معمار عراقی، عبدالله جمعه رئیس آرامکو عربستان.