«ابنالاستاد» لقبی است برای تاجالدین ابراهیم، یکی از دانشمندان و مدرسان نامدار دوره عثمانی که در زمان سلطان محمدخان ثانی و سلطان بایزید میزیست. واژه «ابنالاستاد» در اصل به معنی «فرزندِ استاد» است و بیشتر جنبه علمی و احترامآمیز دارد و بیانگر جایگاه او در میان اهل دانش است. تاجالدین ابراهیم به بسیاری از علوم زمان خود آگاهی و تسلط داشته و از عالمان جامعالاطراف به شمار میرفته است. او در مراکز مهم علمی مانند اسلامبول و اماسیه به تدریس اشتغال داشته و شاگردان فراوانی پرورش داده است. فعالیت او در دورهای بوده که دستگاه عثمانی به علم و آموزش توجه ویژهای نشان میداد. به همین دلیل مدرسانی چون او نقش مهمی در گسترش دانشهای دینی و عقلی داشتند. لقب «ابنالاستاد» علاوه بر اشاره به نسب علمی، نشانه اعتبار و شهرت او در میان معاصرانش بوده است. نام او در منابع تراجم و شرح حال علما به عنوان فردی آگاه به اکثر علوم زمان ذکر شده است.
ابن الاستاد
لغت نامه دهخدا
ابن الاستاد. [ اِ نُل ْ اُ ] ( اِخ ) تاج الدین ابراهیم. از علمای عصر سلطان محمدخان ثانی و سلطان بایزید و او به اکثر علوم وقت واقف بوده و در اسلامبول و اماسیه تدریس میکرده است.
