ابن اعرابی ابوسعید احمد بن محمد اموی بصری

[ویکی فقه] اِبْن ِ اَعْرابی، ابوسعید احمد بن محمد بن زیاد بن بشر بن دِرْهَم اموی بصری، ملقب به شیخ الاسلام و شیخ الحرم (حیات: ۲۴۶-۳۴۰ یا ۳۴۱ ق /۸۶۰ -۹۵۱ یا ۹۵۲ م)، فقیه، محدث، حافظ، عارف و از مشایخ صوفیه است. وی اهل بصره بود و در مکه اقامت داشت.
ابن اعرابی ابتدا به دمشق سفر کرده و در آن جا حدیث شنیده است.
علی ابن عساکر، التاریخ الکبیر، ج۲، ص۵۱، به کوشش عبدالقادر بدران، دمشق، ۱۳۳۰ق.
مقام علمی و عرفانی وی مورد ستایش عالمان پس از او قرار گرفته است. خواجه عبدالله انصاری او را عالم و فقیه و شیخ الحرم نامیده است؛
خواجه عبدالله بن محمد انصاری، طبقات الصوفیة، ج۱، ص۴۱۴، به کوشش عبدالحی حبیبی، کابل، ۱۳۴۱ش.
درباره اعتقادات وی گفته اند که فقیهی متمایل به مذهب اصحاب حدیث و مذهب ظاهریه بوده است.
علی ابن عساکر، التاریخ الکبیر، ج۲، ص۵۱، به کوشش عبدالقادر بدران، دمشق، ۱۳۳۰ق.
...