دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] ابن اَبی لِیْلی، محمّد بن عبدالرّحمان بن ابی لیلی انصاری کوفی (۷۴- ۱۴۸ق /۶۹۳ - ۷۶۵م )، فقیه، محدّث، مفتی و قاضی کوفه.
پدر محمد، عبدالرّحمان از بزرگان تابعین بوده است.
خطیب بغدادی، احمد، ج۱۰، ص۱۹۹، تاریخ بغداد، بیروت، دارالکتاب العربی.
ابن ابی لیلی از عالمان و فقیهان و محدّثان بنام روزگار خود، فقه و حدیث و قرائت قرآن آموخت. مشایخ او عبارتند از شعبی، نافع عمری، عطیّه عوفی، برادر خود عیسی، پسر برادرش عبدالله بن عیسی،
ابن ابی حاتم رازی، عبدالرحمان، ج۲، ص۳۲۲، الجرح و التعدیل، حیدرآباد دکن، ۱۹۵۲م.
ابن ابی لیلی از فقیهان بزرگ و از اصحاب رأی روزگار خود بود. در روزگار بنی امیّه به کار قضاوت در کوفه گمارده شد و در روزگار عباسیان نیز تا آخر عمر این سمت را حفظ کرد و در حدود ۳۳ سال در این مقام باقی ماند.
ابن خلکان، وفیات الاعیان، ج۴، ص۱۷۹.
...
