ابن ابی حاتم عبدالرحمان بن محمد تمیمی رازی

[ویکی فقه] اِبْن ِ اَبی حاتِم، عبدالرحمان بن محمد بن ادریس بن منذِرِ تمیمی حنظلی رازی (۲۴۰-۳۲۷ق /۸۵۴ - ۹۳۸م )، از محدّثین، فقها و مفسّرین شافعی در قرن سوم و چهارم هجری بوده است.
ظاهراً ابن ابی حاتم در ری زاده شد و سال های نخستین زندگیش را در همین شهر گذراند
شمس الدین ذهبی، محمد بن احمد، تذکرة الحفاظ، ج۳، ص۳۴.
از قراین چنین بر می آید که وی در عراق و بغداد، که در آن روزگار کانون فقه و حدیث بود، از شهرت و منزلت علمی بسیار برخوردار بوده است.
شمس الدین ذهبی، محمد بن احمد، تذکرة الحفاظ، ج۳، ص۳۴.
گرچه مذهب فقهی و کلامی وی آشکارا یاد نشده، اما محمد عَبّادی او را از فقیهان شافعی دانسته است.
عَبّادی، محمد، طبقات فقهاء الشافعیة، ج۱، ص ۲۹.
...

💡 عايشه سخن مروان را از پشت پرده شنيد، پس همانجا برخاست و خطاب به مروان گفت:مروان ! مروان ! مردم همگى خاموش شدند و مروان نيز به طرف صدا برگشت كه امالمومنين، عايشه گفت: تو مى گويى كه درباره عبدالرحمان آيه اى در قرآننازل شده است ؟! به خدا سوگند كه دروغ گفتى. آن آيه در حق عبدالرحماننازل نشده، بلكه درباره فلانى پسر فلانىنازل شده، اما تو خودت پاره اى از لعنت خدايى !

💡 عبدالرحمان لومکس[پانویس ۴] در نقدی بر نظریات ادیپ یوکسل و این که واژه «یوم» ۳۶۵ بار در قرآن آمده‌است، به کاربرد ۴۷۵ بار (تمام اَشکال)[پانویس ۵] این واژه دست‌یافته‌است.

💡 مامور تشكيل حكومت به ظاهر ملى و مردمى در عراق كسى جز كاكس ‍ نبود. نخستين تصميمكاكس براى اين كار تشكيل كابينه اى موقت بود. وى رئيس اين كابينه را نقيب اشرافبغداد موسوم به عبدالرحمان گيلانى قرار داد.(1527) و آنگاه وزراى دولت را از ميانعراقيان برگزيد و براى هر وزير مستشارى انگليسى قرار داد. در واقع آن مستشار بودكه رياست هر وزارتخانه رابر عهده داشت. و وزير عنوانى بيش نبود. (1528)

💡 سلیم در ۱۶۰۵ م با نام جهانگیرشاه فرمانروایی امپراتوری گورکانی را در دست گرفت و در سال ۱۶۰۸ م پسر ابوالفضل، «شیخ عبدالرحمان افضل خان» (۲۹ دسامبر ۱۵۷۱-۱۶۱۳) را به فرمانداری بیهار منصوب کرد.

💡 چون عبدالرحمان در گوشى و نجواى اعضاى شورا و گفت و شنود ايشان را مشاهده كرد واينكه هر يك از آنها مى كوشيد تا رقيب را از ميدان بيرون كند و خود را به مقام خلافتنزديكتر سازد، به ايشان گفت: