ابن لهیعه ابوعبدالرحمان عبدالله بن لهیعه حضرمی غافقی اعدولی

[ویکی فقه] اِبْن ِ لَهیعه، ابوعبدالرحمان عبدالله بن لهیعه بن عُقبه حضرمی غافقی اُعدولی (۹۶-۱۷۴ق /۷۱۵-۷۹۰م )، محدّث و قاضی مصری است.
ابن سعد پدر وی را عقبه بن لهیعه دانسته است.
ابن سعد، محمد، الطبقات الکبری، ج۷، ص۵۱۶، بیروت، دارصادر.
ابن قتیبه
ابن قتیبه، عبدالله، المعارف، به کوشش ثروت عکاشه، ج۱، ص۶۲۴، قاهره، ۱۹۶۰م.
در مورد تحصیل وی باید گفت که از مشایخی همچون عطاء بن ابی رباح، عمرو بن شعیب، محمد بن منکدر، عبدالرحمان بن هرمز اعرج، عمرو بن دینار، ابوزبیر مکی و به گفته برخی از عکرمه استفاده کرده و کسانی چون نوه اش احمد بن عیسی، اشهب بن عبدالعزیز، سفیان ثوری، شعبه بن حجاج، عبدالله بن مبارک، عبدالله بن وهب، عبدالرحمان اوزاعی و ابوالاسود نصر بن عبدالجبار از وی بهره برده اند.
مزی، یوسف، تهذیب الکمال، ج۹، ص۳۸۵-۳۳۸۷، نسخه خطی کتابخانه احمد ثالث، شم ۲۸۴۸.
...

💡 در فتوح اعثم و مقتل خوارزمى و مثيرالاحزان و ديگر مصادر آمده است كه چون خبر حركت امام (ع ) به سوى عراق به عبدالله بن عمر رسيد، شتابان خود را به آن حضرت رسانيد و فرمانبردارى از يزيد و تسليم در برابر او را به امام پيشنهاد كرد! امام به او فرمود: اى عبدالله ! آيا نمى دانى كه از پستى و فرومايگى دنيا همين بس كه سر يحياى زكريا را براى يكى از روسپيان بنى اسرائيل هديه بردند...؟! تا آنجا كه فرمود: خداوند در تنبيه آنان شتاب نكرد، ولى سرانجام بسختى و قدرتى هر چه تمامتر آنها را فرو گرفت و به عذابى دردناك مبتلايشان ساخت. سپس افزود: اى ابوعبدالرحمان ! از خدا بترس و پاى از ياريم مكش ! (130)