ابن ابی ساره

لغت نامه دهخدا

ابن ابی ساره. [ اِ ن ُ اَ رَ ] ( اِخ ) محمدبن حسن بن ابی ساره کوفی. از طبقه اول نحویین و هم عصر خلیل، استاد کسائی و فَرّاء. او اول کس از کوفیین است که کتابی در نحو نوشته است. رجوع به رواسی شود.

فرهنگ فارسی

از طبقه اول نحویین وهم عصر خلیل

جمله سازی با ابن ابی ساره

💡 و در تفسير مجمع البيان از ابن عباس روايت كرده كه گفت: بعد از آنكه ابراهيم (عليهالسلام ) اسماعيل و هاجر را بمكه آورد، و در آنجا گذاشت و رفت، بعد از مدتى كه قومجرهم آمدند و با اجازه هاجر در آن سرزمين منزل كردند،اسماعيل هم به سن ازدواج رسيده با دخترى از ايشان ازدواج كرد، هاجر از دنيا رفت، پسابراهيم از همسرش ساره اجازه خواست، تا سرى به هاجر واسماعيل بزند، ساره با اين شرط موافقت كرد، كه در آنجا از مركب خود پياده نشود.