دتهوش
لغت نامه دهخدا
دتهوش. [ دَ ] ( اِ ) هیأت اوستایی کلمه «دی » است. هیأت دیگر آن دَذوَه است «دادار» یا آفریننده و آفریدگار و همیشه صفت اهورامزدا آورده شده است. این کلمه از مصدر«دا» به معنی دادن و آفریدن و ساختن و بخشودن است ودر پهلوی «داتن » و در فارسی «دادن » شده است و از همین بنیاد است «داتر» که در فارسی «دادار» ( = آفریدگار ) گوئیم. ( از فرهنگ ایران باستان پورداود ج 1 ص 7 ).
جمله سازی با دتهوش
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 واژه دی در اوستا دتهوش (Dathush) یا دزوه (Daz-vah) و به معنی دادار یا آفریننده و آفریدگار است که همیشه به مانند صفتی برای اهورامزدا آورده شده‌است. در اوستا در آفرینگان گاهنبار بند ۱۱ صفت دتهوش برای دهمین ماه سال بکار رفته‌است.
