یاسین بن خیرالله خطیب عمری

[ویکی فقه] خطیب عُمَری، شهرت یاسین بن خیراللّه بن محمودبن موسی الخطیب بن علی بن حاج قاسم عمری، مورخ، ادیب، شاعر و از فضلای موصل در سده دوازدهم و سیزدهم است.
او نسب خود را به عمربن خطّاب، خلیفه دوم، می رساند. خطیب عمری در حدود ۱۱۵۷ در خانواده ای صاحب نام و اهل علم به دنیا آمد. پدرش، خیراللّه، عالم به طب و ادب و تصوف و فقه، و برادرش محمدامین نیز از فضلا و مورخان مشهور عصر خود بود.
تصوف خطیب عُمَری
اطلاعات ما از زندگی اجتماعی و خانوادگی خطیب عمری ناچیز است. دوره زندگی وی عصر ظهور و درخشش تصوف و بزرگان صوفیه در عرصه های مختلف اجتماعی و سیاسی در سراسر قلمرو اسلامی بود. خطیب عمری نیز همچون برخی از نویسندگان آن عصر به تصوف توجه داشت و توانایی اش در عرضه اطلاعات درباره این موضوع کسب عنوان زاهد را برای وی به دنبال داشت. همچنین او اجازه نقل معارف صوفیه را، به ویژه در دو طریقت قادریه و نقشبندیه، از شیخ عثمان بن یوسف بن عزالدین قادری خطیب (عثمان الخطیب)، مشهور به اسود موصلی، دریافت کرد.
سرودن شعر
خطیب عمری در سرودن شعر نیز توانمند بود. چلبی در مجموعه خود قصایدی از وی نقل کرده و او را از شعرا و مصنفان دانسته است. همچنین، منظومه ای با عنوان مقاصدالتعبیر در موضوع تعبیر خواب از خطیب عمری به دست آمده که شاهد دیگری بر توانایی شعر سرودن اوست. برادرش محمدامین هم به شناخت او از شعر و نظم اشاره کرده است.
اساتید
...

💡 محمود بن یاسین بن عمر بلخی (۴ ربیع الاول ۵۲۱- ۱۸ رمضان ۵۶۴) ملقب به شیخ محمود بلخی، فیلسوف، عارف و دانشمند ایرانی بود. وی همزمان با پادشاهی سلجوقیان می زیست.