کوپرنیک

کوپرنیک. [ ک ُ پ ِ ] ( اِخ ) رجوع به کپرنیک شود.

نیکلا. ستاره شناس لهستانی ( و. ۱۴۷۳ - ف. ۱۵۴۳ م. ) در خانواده گمنامی در شهر تورن بجهان آمد. وی تحت سرپرستی عمویش پرورش یافت و پس از پایان تحصیلات در سن ۲۳ سالگی بایتالیا رفت و در دانشگاه [ پادوا ] بفراگرفتن پزشکی و در دانشگاه بوتونی به آموختن ستاره شناسی پرداخت. مدتی نیز در همین دانشگاه سر گرم تدریس شد. در سال ۱۵٠۶ به میهن خود بازگشت و در شهر فروئنبورگ بامور پزشکی تدریس ریاضیات و ستاره شناسی پرداخت. در سن هفتاد سالگی کتاب بزرگ خود را بنام [ درباره اجسام آسمانی ] چاپ و پخش کرد. این کتاب که هیئت بطلمیوس را رد میکرد و عقیده های ستاره شناسان پیشین را نادرست مینمود انقلابی در جهان دانش پدید آورد. کپرنیک چند روز پس از انتشار کتاب خود در گذشت. وی دانشمندی واقع بین بود. او را پدر نجوم جدید بشمار می آوردند زیرا که نخستین بار او پی بگردش زمین و چگونگی آن برد و بررسیهای پرارزشی در زمینه های علمی مخصوصا نجوم بعمل آورد.

کوپرنیک (فیلم). کوپرنیک ( لهستانی: Kopernik ) یک فیلم درام تاریخی لهستانی به کارگردانی اوا پتلسکا{ و چسواف پتلسکی است که در سال ۱۹۷۳ منتشر شد و در همان سال در هشتمین دورهٔ جشنواره بین المللی فیلم مسکو برندهٔ جایزهٔ نقره ای شد. این فیلم نمایندهٔ لهستان در رقابت برای جایزه اسکار بهترین فیلم بین المللی در چهل و ششمین دوره جوایز اسکار بود که به فهرست نهایی نامزدان راه نیافت.
• آندژی کوپیچینسکی در نقش نیکلاس کوپرنیک
• باربارا وژشینسکا
• چسواف وُوِیکو
• هنریک بوروفسکی
• هانیو هاسه
• یادویگا خودنایتسکا
• امیلیا کراکوفسکا
• گوستاو لوتکیه ویچ
• لشک خردگن
• ویتولد پیرکوش

💡 در ۱۴۹۷ واتزنروده به مقام اسقفی در وارمیا برگزیده شد و جایی نیز برای کوپرنیک به عنوان کشیش عالیرتبه در کلیسای جامع فرومبورک خالی شد؛ ولی او با اجازه کلیسا چند سال دیگر در ایتالیا ماند و در ۱۵۰۳ در رشته فقه درجه دکتری گرفت.

💡 پس از پیدایش انقلاب علمی، درک انسان از سیاره از چیزی که در پهنه آسمان حرکت می‌کند (نسبت به ستارگان ثابت) به جسمی که به دور زمین می‌گردد تغییر یافت، و در سده هجدهم با قدرت گرفتن نظریه خورشید مرکزی کوپرنیک، گالیله و کپلر، این درک، به اجسامی که مستقیماً به دور خورشید می‌گردند تغییر یافت.

💡 راه‌حل پیشنهادی کانت برای این مسئله که چگونه حکم ترکیبی پیشین دربارهٔ اشیاء ممکن است آنست که به جای آن‌که فرض کنیم اشیاء اصلند و ذهن ما ادراک خود را تابع حقیقت آن‌ها می‌کند، فرض کنیم که ذهن ما اشیاء را بر ادراک خود منطبق می‌سازد؛ بنابراین موضوع ناممکن است که بدانیم ادراک ذهن ما با حقیقت اشیاء منطبق هست یا نه. کانت این استدلال را انقلاب کوپرنیکی خود می‌خواند.

💡 وی با تجربه عینی نظریه زمین‌مرکزی بطلمیوس را زیر سؤال برده و دریافته است که خورشید باید مرکز منظومه شمسی باشد. کوپرنیک نظریه خود را بر اساس نظرات وی مطرح کرده و در کتاب خود از وی نام می‌برد.

💡 اگرچه به نظر می‌رسد خورشید از افق «طلوع» می‌کند، اما در واقع این حرکت زمین است که باعث ظهور خورشید می‌شود. توهم یک خورشید متحرک ناشی از قرار گرفتن ناظران زمین در یک دستگاه مرجع چرخان است. این حرکت ظاهری باعث شد که بسیاری از فرهنگ‌ها، اسطوره‌ها و مذاهب نظریه مبتنی بر الگوی زمین‌مرکزی داشته باشند، تا زمانی که ستاره‌شناس نیکلاس کوپرنیک در قرن شانزدهم نظریه خورشیدمرکزی خود را فرموله کرد.