کوویه
لغت نامه دهخدا
کوویه. [ ی ِ ] ( اِخ ) بارون ژرژ. زیست شناس فرانسوی ( 1769-1832م. ). مبدع تشریح سنجشی و فسیل شناسی است. او با اصول دوگانه خود یکی به نام «قانون تبعیت اعضا» و دیگری «قانون رابطه شکلها» توانست انواع ناپدید شده را با چند استخوان شکسته معین کند و پستانداران فسیل شده را سازمان دهد. او در پایان عمر با عقیده «یگانگی ترکیب اعضاء» ژوفروی به مخالفت برخاست. کوویه به عضویت آکادمی فرانسه نیز نائل آمد. ( از لاروس ).
دانشنامه عمومی
کوویه (دهانه). کوویه یک دهانه برخوردی در ماه است.
این دهانه ۱۷ دهانه اقماری دارد.
جمله سازی با کوویه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 در ۱۸۱۳، باکلند به عنوان قاری (ریدر) در زمینه کانیشناسی منصوب شد، این منصب را پس از جان کید کسب کرد و دروس پر انرژی و معروف خود را با تأکید روزافزون در زمینه زمینشناسی و دیرینهشناسی ارائه نمود. او به عنوان نمایشگاهگردان غیررسمی در موزه اشمولین، کلکسیونهایی را ایجاد کرده و در اروپا گردش و سفر میکرد و با محققانی شامل ژرژ کوویه ملاقات مینمود.
💡 برخورد کوویه نه تنها بر اساس منابع و نمونههای موزه ملی تاریخ طبیعی فرانسه، جایی که او مدیر بود، بلکه در شبکه گستردهای از خبرنگاران و کاشفانی که به دور دنیا سفر میکردند و جمعآوری و ارسال نمونهها و مشاهدات نیز بود.
💡 دلفین خالدار اطلس نخستین بار توسط کوویه در سال ۱۸۲۸ شناسایی شد. در شکل ظاهری تعدادی از این دلفین تفاوتهای قابل ملاحظهای دیده میشود و این باعث شده تا متخصصان در ردهبندی درست این جانور ابهام داشته باشند. هماکنون تنها یک گونه شناسایی شدهاست؛ با این حال احتمال اینکه گروه بزرگی از دلفینهای خالدار ساکن آبهای فلوریدا زیرگونه، یا حتا گونهای، مستقل تشخیص داده شوند، بالا است.