لغت نامه دهخدا
کنگه. [ ک َ گ ِ ] ( اِ ) نامی است که در گیلان و تنکابن به درخت «آلاش » دهند و در گرگان «منزول » و در آستارا «هس » و در اطراف رشت «خج » نامند. ( جنگل شناسی ساعی ج 1 ص 277 ). و رجوع به آلاش و هس شود.
کنگه. [ ک َ گ ِ ] ( اِ ) نامی است که در گیلان و تنکابن به درخت «آلاش » دهند و در گرگان «منزول » و در آستارا «هس » و در اطراف رشت «خج » نامند. ( جنگل شناسی ساعی ج 1 ص 277 ). و رجوع به آلاش و هس شود.
کنگه (جمهوری آذربایجان). کنگه ( به ترکی آذربایجانی: Kənəə ) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان اسماعیللی واقع شده است.
💡 جانی به باد دستی بر خاک پایش افشان کنگه مزید بر سر صد جان تازه بینی
💡 به علاوه این مکان ها که غالبا بر دشت ها و مراتع محل عنوان می گردد دیگر مکانهای مهم این روستا از جمله : پاوه، کنگه ره، شیوه سوتاو، ( که به بروای اهالی یک روستای قدیم بوده که به دلیل آتش سوزی تخلیه شده )، ده وه ناوی، و که رخوراو، چناران و سه رچنار و غیره... می باشد.
💡 تپه خرابه کت یری مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان ابهر، بخش سلطانیه، دهستان سلطانیه، شمال روستای کنگه واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۶ دی ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۲۰۵۱۶ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.