کلمانسو. [ ل ِ س ُ ] ( اِخ ) ژرژ سیاستمدار فرانسه. او در سال 1841 م. متولد شد و به سال 1929 م. درگذشت. یکی از نمایندگان چپ تندرو و سخنوری پرقدرت و با احساس بود و او را براندازنده دولت لقب داده بودند و پس از چندی لقب ببر به وی داده شد. از هواخواهان دریفوس و رقیب والدک روسو و دشمن پوانکاره بود. در تنظیم قرارداد ورسای اقدامات اساسی کرد و در انتخاب شدن به ریاست جمهوری فرانسه با شکست مواجه شد و سرانجام به عضویت آکادمی فرانسه نائل گردید. ( از لاروس ).
سیاستمدار فرانسوی ( و. مویرون آن پار ۱۸۴۱ - ف. ۱۹۲۹ م. ). وی بنمایندگی انتخاب شد و با فصاحت بسیار و سخنوری تندی که داشت به [ وزارت افکن ] و بعدها به [ ببر ] ملقب گردید. وی هوادار [ دریفوس ] و رقیب و مخالف [ والدک - روسو ] و دشمن [ پوانکاره ] بود. کلمانسو از سال ۱۹٠۶ تا ۱۹٠۹ م. و از ۱۹۱۷ تا ۱۹۲٠ م. نخست وزیر فرانسه بود و از سال ۱۹۱۹ تا ۱۹۲٠ م. نماینده فرانسه در [ کنفرانس صلح پاریس ] و یکی از تنظیم کنندگان [ معاهده صلح ورسای ] بود.
💡 در دبیرستان ژرژ کلمانسو در نانت تحصیل کرد جایی که با عبدالله ریاضی همکلاس بود. سپس ترمودینامیک و مهندسی را در Ecole Centrale des Arts et Manufactures دانشکده مرکزی هنر و تولید پاریس خواند. در ۱۳۱۳ به ایران بازگشت.
💡 صادرات زبالههای سمی به کشورهای جنوب جهانی یکی از انواع نژادپرستی زیستمحیطی است که در سطح بینالمللی رخ میدهد. در یکی از موارد ادعا شده، ناو هواپیمابر فرانسوی کلمانسو از ورود به الانگ، یک محوطه کشتیشکن هندی، به دلیل نداشتن مستندات واضح در مورد محتویات سمی آن منع شد. رئیسجمهور فرانسه ژاک شیراک در نهایت دستور داد این حامل که حاوی تنها مواد خطرناک از جمله آزبست و PCB بود به فرانسه بازگردد.
💡 در جنگ جهانی اول و همزمان با محاصرهٔ دریایی بریتانیا از سوی آلمان «ادارهٔ محاصره» را تشکیل داد و پس از آتشبس با همکاری نزدیک با رئیسجمهور فرانسه ژرژ کلمانسو شورای عالی کنفرانس صلح پاریس را اداره کرد. در ۱۹۲۰ به معاون وزیر خارجه شد اما رابطهٔ خوبی با نخستوزیر دیوید لوید جرج نداشت.
💡 پادشاه فیصل یکم و اعتدالگرایان ملیگرا، بسیار علاقه داشتند در جلسهای که در ژانویه ۱۹۲۰ برگزار شد که اعلام علنی در آن زمان نشد، تحتالحمایگی فرانسه و استقلال لبنان و جدایی فلسطین از سوریه که در توافقنامه فیصل کلمانسو آمده بود را بپذیرند. به این دلیل که با دیدگاه فیصل نیرومند نداشتن نیروهای قوی نظامی از یک سو و همپیمان قدرتمند از سوری دیگر مقابله با ارتش پیشرفتهٔ فرانسه بسسیار سخت است.
