کتکه
مترادفها
تکه، قطعه، جزء، پاره
لغت نامه دهخدا
کتکه. [ ک ُ ک َ ] ( ترکی، اِ ) عصای کوچک و ستبر. این لفظ ترکی است. ( غیاث اللغات ).
جمله سازی با کتکه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 به زمان دورتر برمی گردد به طوری که محل کنونی در شهر تپههایی وجود داشت که به اصطلاع محل این تپهها به چغ معروف بودهاست و روی تپههای مذکور نیز گیاهی به نام کتکه می رویده و این تپهها به علت کوچک بودن به چغادک معروف شده بودند؛ که بعدها به نام روستایی که روی این تپهها ایجاد گردید، نسبت داده شد.
💡 او یک کتکه بزرگ از نان تازه را برداشت و در کنار چای داغ قرار داد تا با لذت صبحانه خود در طبیعت میل کند.
💡 پس از وقوع انفجار شدید در نزدیکی کارخانه، کتکه های بزرگی از سنگ و خاک به سمت پنجرههای ساختمانهای اطراف پرتاب شد که بسیار ترسناک بود.
💡 برای تعمیر آن دیواری که دچار ترک شده بود، استادکار نیاز داشت که چند کتکه از سنگ مرمر را با دقت بسیار بالا برش و آماده کند.