چهاردری در معنای حقیقی به اتاقی گفته میشود که چهار در دارد و هر در آن به سویی گشوده میشود. این نوع اتاق معمولاً در معماری سنتی ایران ساخته میشده و درهای آن رو به حیاط، باغچه یا باغ باز میشده است. چهاردریها اغلب برای نورگیری، تهویه بهتر و ارتباط با فضای باز بهکار میرفتند.
در معنای مجازی، واژه چهاردری بهصورت کنایه از «عالم» استعمال شده است. این کاربرد مجازی در منابع لغوی مانند ناظمالاطباء ثبت شده است. همچنین چهاردری بهطور کنایی به عناصر اربعه (آب، باد، خاک و آتش) اشاره دارد. این معنا در کتاب مجموعه مترادفات آمده و ناظر به ساختار چهارگانه جهان است.
