پیمان تکوینی

[ویکی فقه] به پیمانی که خداوند از انسان گرفته است، پیمان تکوینی گفته شده است.
در آیه ۸ سوره حدید، به پیمان گرفتن خداوند از انسان ها اشاره شده است. «وَ مَا لَکُم لاَتؤمنون بِاللّه... و قَد أَخذَ مِیثـقَکُم إِن کُنتُم مُؤمِنین». برخی مفسّران، این پیمان را همان میثاق فطری دانسته و مفاد این آیه را آن دانسته اند که خداوند انسان ها را بر اساس فطرت خداشناسی پدید آورده است؛ ولی برخی آن را اشاره به گرفتن پیمان از بنی آدم در حالی که در صلب حضرت آدم (علیه السلام)بودند و برخی دیگر آن را پیمان تشریعی دانسته اند.

💡 خداوند در طول زندگی دنیایی آثار صنع و نشانه‌های یگانگی خود را به انسان نشان می‌دهد و آنان را بر این امر گواه می‌گیرد. گویا می‌فرماید: «أَلَسْتُ بِرَبِّکُمْ» و انسانها با زبان حال پاسخ می‌دهند: «بَلی شَهِدْنا». پس در اینجا پیمان تکوینی است و سخن گفتن مانند خبر دادن رنگ رخساره از وضعیت درونی شخص است.