لغت نامه دهخدا
پیرسرا. [ س َ ] ( اِخ ) دهی جزء دهستان حومه بخش صومعه سرا واقع در 5هزارگزی باختر شوسه صومعه سرا به طاهر گوراب. جلگه، معتدل، مرطوب، دارای 409 تن سکنه. آب آن از استخر و پلنگ رود. محصول آنجا برنج و توتون و سیگار و ابریشم و چای، شغل اهالی زراعت و مکاری و راه آن مالرو است. ( فرهنگ جغرافیایی ایران ج 2 ).
پیرسرا. [ س َ ] ( اِخ ) دهی جزء دهستان شفت بخش مرکزی شهرستان فومن، واقع در 8هزارگزی خاور فومن کنار راه فرعی فومن به شفت. جلگه، معتدل و مرطوب. دارای 330 تن سکنه. آب آن از رودخانه، محصول آنجا برنج و ابریشم. شغل اهالی زراعت و بارکشی و زنبیل و حصیر بافی است. ( فرهنگ جغرافیایی ایران ج 2 ).
پیرسرا. [ س َ ] ( اِخ ) دهی جزء دهستان شاندرمن بخش ماسال شاندرمن شهرستان فومن. واقع در 4هزارگزی شمال خاوری بازار شاندرمن و 10هزارگزی شمال ماسال. جلگه و معتدل و مرطوب. دارای 266 تن سکنه. آب آن از چشمه و رودخانه شاندرمن. محصول آنجا برنج و ابریشم و لبنیات. شغل اهالی زراعت و راه آن مالرو است. ( فرهنگ جغرافیایی ایران ج 2 ).
پیرسرا. [ س َ ] ( اِخ ) دهی کوچکی است از دهستان رستم آباد بخش رودسر شهرستان رشت. شغل عمده اهالی زغال فروشی و گله داری است. ( فرهنگ جغرافیایی ایران ج 2 ).
