لغت نامه دهخدا
پوژ. ( اِ ) در نسخه ای از لغت نامه اسدی آمده است: میان لب بالا و بینی بود. و در نسخه دیگری از همان کتاب آمده: پوژ زَفَر بود. ولی ظاهراً این صورت تصحیف یا صورتی دیگر از پوز و پوزه است و آن مجموع پیش آمدگی دهان چهارپایان است از سگ وگربه و اسب و اشتر یعنی همان که قدما بتفوز میگفته اند. و بیت ذیل منجیک را که برای پوز شاهد آورده بودیم بدین صورت برای پوژ مثال گذرانیده اند:
امروز باز پوژت ایدون بتافته است
گوئی همی بدندان خواهی گرفت گوش.منجیک.
