پنات
لغت نامه دهخدا
پنات. [ پ ِ ] ( اِخ ) رومیان به ارواح مردگان خویش مقام خدائی میدادند و آنان را لارس یا پناتس و یا مانس میگفتند و بدیشان طعام یا شراب تقدیم میکردند. ( حواشی ترجمه تمدن قدیم تألیف فلسفی ). نام عمومی خدایان خانوادگی در نزد رومیان که به افتخار آنان آتش دائمی برمی افروختند. لارها ( خدایان حامی خانواده ) در زمره پنات ها محسوب میشدند. در قاموس الاعلام ترکی آمده است: پنات، یکی از ارباب انواع رومیان قدیم بنا بعقیده آنان پنات ها با دسته دیگر از ارباب انواع که موسوم به لار میباشند موکل و حافظ کسب و ثروت هستند نمونه کوچک این اصنام در خانه افراد اهالی یافت میشد.
جمله سازی با پنات
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در سالهای قبل از انتشار اولین آلبوم خویش به عنوان خواننده پشتیبان در کنسرتهای جک پناتی شرکت میکردهاست که به گفته خودش از این دوران به عنوان دوران یادگیری و آموزش و همچنین خواندن بدون استرس و فشار یاد میکند.
💡 دی پناتس یا پناتس یا پناتها، که گاهی پیاتها نیز خوانده شدهاند، در میان اساطیر رومی به عنوان ساکنان قفسه یا گنجه فروشگاهها یا نگهبانان کمدها و انباریهای خوراکیهای هر خانواده شناخته میشدند و دارای پیوند و رابطهای نزدیک با لارس یا همان لارها یا لارهها بودند. لارهها، پناتها و ۴ وستا با اجاق خانگی در ارتباط بودند و اجاق یا آتشدان خانگی، محل تقدیم نذورات و قربانی به این خدایان یا قربانگاه خاص آنها محسوب میشد. بدین ترتیب لارس، پناتس و وستا، همگی با هم، حامیان و نگهبانان اصلی خانه و خانواده محسوب میشدند.