هواخور

هواخور. [ هََ خوَرْ / خُرْ ] ( اِ مرکب ) هواکش. مجرایی که هوای خارج را به درون ساختمان می کشد.

هواکش مجرایی که هوای خارج را بدرون ساختمان می کشد

💡 روش آبیاری با قنات از ویژگی‌های ایران است. قنات عبارت از مجاری زیرزمینی است که در زیر آبرفت‌ها کنده شده و نا دامنهٔ کوه‌ها می‌رسد و در فواصل مختلف هواخوری دارد. مادر چاه یا چند چاه به عمق ۱۵ تا ۱۰۰ متر کنده می‌شود و با شیب کم یعنی کمتر از شیب سطح زمین سرانجام آب بر روی زمین آورده‌می‌شود.