هدف دشمن از منع اب بر امام حسین

[ویکی فقه] هدف دشمن از منع آب بر امام حسین. بر اساس منابع تاریخی منع آب از کاروان امام حسین (علیه السّلام)، در روز هفتم یا هشتم محرم بوده و هدف دشمن سنگ دل از این اقدام ناجوان مردانه علاوه بر آزار و اذیت اطفال و زنان و فشار بر حضرت اباعبدالله (علیه السّلام) اقدامی سیاسی و تبلیغی از سوی امویان بر ضد علویان و بنی هاشم بوده است.
همان گونه که از طبری نقل شده است، زمان دستور منع آب، سه روز پیش از عاشورا، یعنی روز هفتم یا حداکثر هشتم محرم بوده است.
اهداف دشمن
اهداف دشمن از این اقدام را می توان این گونه بیان کرد؛۱- اولاً اردوی امام با مشکل دسترسی به آب روبه رو شود و مبارزه، برای او سخت تر گردد.۲- دوم اینکه این حربه می توانست اطفال و زنان را بیشتر بیازارد و چه بسا دشمن تصور می کرد بتواند به این وسیله، راهی برای فشار داخلی بر امام بیابد و مثلاً کودکان و زنان، آن حضرت را ناچار به تسلیم کنند، که البته چنین نشد.۳- سوم و مهم تر اینکه به نظر می رسد منع آب، اقدامی سیاسی و تبلیغی از سوی حزب عثمانی (بنی امیه) بر ضد علویان و بنی هاشم بود. آنها می خواستند با تکرار اتهام جلوگیری امام علی (علیه السّلام) از رسیدن آب به عثمان در هنگام محاصره خانه او، کینه های دیرینه خود را زنده، و طرفداران خود را تحریک کنند. اینکه ابن زیاد در نامه اش به عمر بن سعد، از عثمان و نرسیدن آب به او یاد می کند، به همین انگیزه بوده است. نقش امام علی (علیه السّلام) یا بنی هاشم در محاصرهٔ خانه عثمان و منع آب برای او، از دروغ های بزرگ تبلیغاتی بنی امیه بود.
دسترسی محدود به آب
اما اینکه آیا امام در این مدت به آب دسترسی داشته است یا نه؟باید گفت برخی شواهد نشان می دهد که امام تا صبح عاشورا (البته به سختی) توانسته است در حد محدود و به مقدار نیاز، آب تهیه کند. گزارش کندن چاه، در منابعی چون طبری و ابن اعثم نیامده است؛ اما نامهٔ ابن زیاد به ابن سعد نشان می دهد که امام حسین (علیه السّلام)، حداقل یک بار اقدام به حفر چاه نموده است. این موضوع چه به وسیلهٔ کرامت و مقام امامت، و چه به طریق عادی و احتمال بالا بودن آب در آن منطقه انجام شده باشد، دسترسی محدود اردوی حسینی به آب را در این حد نشان می دهد. قراین نشان می دهد که این جریان، پس از دستور اول منع آب، یعنی پس از روز هفتم بوده است. بنابراین به نظر می رسد در خیمه گاه امام تا روزهای آخر، آب وجود داشته است. چنانکه ابوالفضل، عباس بن علی (علیه السّلام) با گروهی از یاران امام، ۲۰ مشک آب برای اردوگاه تهیه کرده بود و بنابر آنچه از گزارش ابوحنیفه دینوری استفاده می شود حدود ۵۰ مشک بود و احتمالاً هنوز چیزی از آن باقی بود. به گزارش ابی مخنف امام حسین (علیه السّلام) در آخرین لحظات به فرات نزدیک شد، اما پیش از آنکه آب بردارد دشمن او را مجروح کرد. بنا به گزارش ابن سعد و دینوری، ظرفی آب در اختیار حضرت قرار گرفت، اما چون خواست بیاشامد، حصین بن نمیر با زدن تیر بر دهان مبارک آن حضرت، مانع از خوردن آب شد.
عطش در عاشورا
...

💡 و قهار از بندگان كسى است كه بر دشمنان خويش قاهر آيد. و سرسخت ترين دشمنانشنفس اوست كه ميان دو پهلويش قرار دارد، و اين نفس از شيطان كه از دشمنى وى بر حذرداشته شده با او دشمن تر است. و هرگاه توانست شهوات خود را سركوب كند شيطان راسركوب نموده است، زيرا سلاح او را از دستش گرفته است. بلكه با اين كار تمام مردمرا مقهور ساخته و احدى را بر او قدرتى نيست. زيرا هدف دشمنان وى كوشش در نابودىبدن اوست، در حالى كه نفس كشى زنده كردن روح خود است، چرا كه هر كس در حيات خوداز شهوات خويش بميرد، در مرگ خويش به زندگانى دست يافته است.

💡 شكل و صورت بندى اين تهديدات كه در دههاوّل عمدتا جنبه نظامى و سخت داشت در دهه دوم، بدون اينكه هدف خود را از دست بدهدتغيير يافته و ماهيت غير نظامى و نرم به خود گرفت. يعنى دشمن براى براندازى نظاماسلامى و سلب استقلال و هويّت انقلابى ملّت ما، باتوسل به قوه قهريّه و بكارگيرى نيروى مسلّحعمل نكرد بلكه براى دست يابى به همان هدف، از روشها و ابزار ديگرى سود جست. دراين مرحله نيز هدف دشمن براندازى نظام دينى، سلباستقلال و متوقف كردن روند انقلاب، يعنى بازداشتن مردم از دسترسى به اهدافشان وتغيير ارزشهاى حياتى موردنظر جامعه بود. لكن با روشهاى جديد و متفاوت از آنچه دردهه اوّل بكارگرفت.