دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] امام حسین (علیه السّلام)، در روز عاشورا، وقتی همه اصحاب به شهادت رسیدند، قبل از عزم به جنگ با زنان (اهل بیت) وداع کردند.
پیاده نظام لشکر عمر سعد، از سمت راست و چپ بر باقی مانده سپاه امام حسین (علیه السّلام) حمله کردند و آنان را به شهادت رساندند، تا آنکه همراه حسین بن علی (علیه السّلام) جز سه یا چهار نفر باقی نماند. وقتی امام اوضاع را چنین دید، شلواری یمنی (غیر از لباسی که به تن داشت) که چشم را خیره می کرد، طلب نمود و جای جایش را شکافت تا بعد از شهادتش آن را از تنش غارت نکنند، و سپس پوشید. (ابن شهرآشوب در مناقب چنین آورده است:...سپس امام فرمود: لباسی غیر از لباس خودم بیاورید که به آن رغبتی نباشد و من آن را بپوشم تا بعد از کشته شدنم عریان نمانم؛ زیرا من کشته ای هستم که لباس هایش را نیز به غارت می برند؛ یاران برای ایشان شلوارکی آوردند، امام آن را نپوشید و فرمود: این لباس اهل ذمه است. یاران برای ایشان، لباس دیگری آوردند که از شلوار کوتاه تر و از شلوارک بلندتر بود، امام آن را پوشید. )سپس امام با زنان (اهل بیت) وداع (جریان وداع های امام (علیه السّلام) به تفصیلی که در گزارش های برخی نویسندگان متاخر آمده است، در منابع معتبر کهن وجود ندارد. البته در کتاب نور العین فی مشهد الحسین منسوب به ابواسحاق اسفراینی (۴۱۷ یا ۴۱۸) قصه وداع امام (علیه السّلام) با زنان اهل بیت آمده است. اما به سبب اعتماد نداشتن محققان به این کتاب، نمی توان آن را قابل اعتماد دانست. ابن شهرآشوب نیز، اشاره مختصری به جریان وداع امام با یاران و زنان اهل بیت (علیه السّلام) و به ویژه سکینه کرده است. سپس مورخان و نویسندگان بعدی، این مسئله را بسط داده اند.
← دو وداع امام
۱. ↑ شیخ مفید، محمد بن محمد، الارشاد، ج۲، ص۱۱۱.
پیشوایی، مهدی، مقتل جامع سیدالشهداء، ج۱، ص۸۵۱. رده های این صفحه: اهل بیت امام حسین | تاریخ زندگانی امام حسین | تاریخ معصومان | مقتل پیشوایی | مقتل جامع سیدالشهداء | نهضت عاشورا
