نهی ابتدایی

[ویکی فقه] نهی ابتدایی، نهی متعلق به یک موضوع، بدون وجود حکم قبلی برای موضوع است.
نهی ابتدایی، نهیی است که پیش از صدور آن درباره یک موضوع، دستوری از سوی مولا صادر نشده است.
توضیح
نهی، به لحاظ زمان صدور آن، به نهی ابتدایی و نهی بعد از امر تقسیم می شود. گاهی نهی کننده چیزی را نهی می کند، بدون این که قبلا ًدر این مورد دستوری صادر کرده باشد؛ چنین نهیی را نهی ابتدایی می نامند. گاهی هم نهی کننده قبل از صدور نهی، دستوری دارد، مثل این که دکتر به مریض می گوید: دارو بخور و بعد از آن به صدور نهی در این مورد پرداخته و پس از چند روز می گوید: دارو نخور؛ این گونه نهی را، نهی بعد از امر می گویند.
نهی ابتدایی بودن بیشتر نهی ها
بیشتر نهی هایی که از شارع رسیده، در شمار نهی ابتدایی می باشد.

💡 دیدگاه‌های زیگموند فروید در خصوص همجنس‌گرایی پیچیده بودند. او در راستای تلاش برای درک علت‌ها و روند ایجاد همجنس‌گرایی، در ابتدا الگویی تعریف کرد که مطابق آن حالت ابتدایی شهوت جنسی در انسان دوجنس‌گرایی فرض می‌شد. به عبارت دیگر، طبق این نظریه تمام انسان‌ها دوجنس‌گرا به دنیا می‌آمدند. او معتقد بود که شهوت جنسی یک بخش همجنس‌گرایانه و یک بخش دگرجنس‌گرایانه دارد، و در مسیر رشد انسان، یکی بر دیگری چیره می‌شود. او همچنین معتقد بود که این دوجنس‌گرایی ذاتی در انسان‌ها علتی زیستی دارد که باعث می‌شود تمام انسان‌ها بتوانند با هر کدام از جنسیت‌ها امکان تحریک جنسی داشته باشند. به همین علت، او همجنس‌گرایی را یکی از گزینه‌های جنسی بیشماری دانست که پیش روی انسان قرار دارد. طبق فرض فروید، دوجنس‌گرایی ذاتی انسان‌ها سبب می‌شود که هر شخصی در نهایت انتخاب کند که کدام نوع رفتار جنسی برایش ارضاکننده‌تر است، ولی به دلیل نهی فرهنگی، همجنس‌گرایی در خیلی از افراد سرکوب می‌شود. طبق نظر فروید، اگر این ممنوعیت‌های فرهنگی نبود، انسان‌ها رفتار جنسی‌ای را انتخاب می‌کردند که برایشان ارضاکننده‌تر باشد و این تصمیم می‌توانست در طول زندگی فرد، سیالیت خود را حفظ کند. به عبارت دیگر، طبق این نظریه یک نفر می‌توانست گاهی همجنس‌گرا و گاهی دگرجنس‌گرا باشد.