نعف

نعف. [ ن َ ] ( ع اِ ) جای بلند همواری که فرود از کوه باشد. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). || مکان مرتفع. ( اقرب الموارد از اساس ). || جای بلند از فرود رودبار. || مقدم و باریک جای از ریگ. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). ج، نعاف.

جای بلند همواری که فرود از کوه باشد. یا مکان مرتفع. یا مقدم و باریک جای از ریگ. جمع نعاف.

[ویکی الکتاب] معنی نَّعْفُ: بگذریم (جزمش به دلیل شرط واقع شدن برای جمله بعدی است. کلمه عفو به معنای محو اثر است، و کلمه مغفرت به معنای پوشاندن است )
ریشه کلمه:
عفو (۳۵ بار)

💡 از آنچه گذشت معلوم شد كه اولا وجه ترتب جمله (نعذب طائفة ) بر جمله (ان نعف عنطائفة ) چيست،