نصرناه

💡 يعنى به ياد آر نوح را كه پروردگار خود را در عصرىقبل از ابراهيم و ساير نامبردگان ما را ندا مى كرد و مى خواند و ما دعايش را مستجابكرديم، و اما اينكه ندايش چه بود، قرآن كريم آن را حكايت كرده كه گفت: (رب انىمغلوب فانتصر) و مراد از اهلش ‍ خويشاوندان او است، البته غير همسرش و آن پسرشكه غرق شد، و كلمه (كرب ) اندوه شديد را گويند، و اينكه فرمود: (و نصرناه منالقوم ) گويا اين نصرت معناى انجاء، و امثال آن را متضمن است، چون با حرف (من -از) متعدى شده كه معنايش ‍ (او را از قوم يارى كرديم ) مى شود، و اگر همان معناىنصرت مراد بود، بايد با حرف (على ) متعدى مى شد و مى فرمود (نصرناه علىالقوم - او را بر قوم نصرت داديم )، بقيه الفاظ آيه روشن است.

💡 در آيـه بـعـد اضـافـه مـى كـنـد: (ما او را در برابر قومى كه آيات ما را تكذيب كردنديارى كرديم ) (و نصرناه من القوم الذين كذبوا باياتنا).