نشاءه

( نشاءة ) نشاءة. [ ن َ ءَ ] ( ع اِ ) آفرینش.( ناظم الاطباء ). جهان. هستی. || آنچه راست برآمده باشد از گیاه و هنوز ستبر نشده باشد. ( ناظم الاطباء ). || ( مص ) نش ء. رجوع به نش ء شود.

💡 كلمه (نشاءه اخرى ) به معناى خلقت اخرى است كه همان خلقت دوم باشد، و ظرفش آخرتاسـت كـه دار جـزاء اسـت، و اگر فرمود پيش آوردن نشاءه عهده خداست، براى اين بود كهقضاى حتمى الهى بود، و نيز براى اين بود كه وعده اش را داده بود، و او خلف وعده نمىكند.

💡 و حاصل معناى آيه اين است كه: نشاءه آخرت نشاءه اى است كه خدا هر كه را بخواهد عذابمى كند، و آنان مجرمين هستند، و هر كه را بخواهد رحم مى كند، كه آنان غير مجرمين مىباشند، و به سوى او برمى گرديد، كه ديگر جز او كسى درباره شما حكم نمى راند.

💡 و خلاصه ميان نشاءه دنيا و نشاءه قيامت مزاحمت و مناقضتى نيست تا وقتى قيامت بيايد دنيابه كلى از بين برود، همچنانكه ميان برزخ كه هم اكنون اموات در آن عالمند، با عالم دنيامزاحمتى نيست و دنيا هم مزاحمتى با آن عالم ندارد، همچنانكه از آيه: (تاللّه لقد ارسلناالى امم من قبلك فزين لهم الشيطان اعمال هم فهو وليهم اليوم، و لهم عذاب اليم ). ايننبودن مزاحمت، استفاده مى شود.