مواعده

( مواعدة ) مواعدة. [ م ُ ع َ دَ ] ( ع مص ) بهم دیگر وعده نمودن و میعاد کردن. ( از منتهی الارب ) ( از آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). با کسی وعده نهادن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( المصادر زوزنی ). با یکدیگر وعده کردن. ( ترجمان القرآن جرجانی ص 96 ). || نبرد کردن به وعده. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ).

(مُ عَ دَ ) [ ع. مواعدة ] (مص ل. ) به یکدیگر وعده دادن.

به هم وعده دادن، به یکدیگر وعده کردن.

مواعدة
به یکدیگر وعده دادن.

💡 نقل شده كه دو نفر مرد و زن از كفار محض، با يكديگر مواعده ى خلاف دين و شرع مىگذارند و جاى خلوتى پيدا مى كنند كه هيچ مانعى وجود نداشته است، با اين وجود يكىاز آن ها (مرد يا زن ) مطلع مى شود كه روى صورت بت آن ها باز است و مثلا ما را نگاه مىكند. لذا بلند مى شود و جامه اى بر صورت بت مى اندازد تا به اصطلاح آن ها رانبيند.

💡 مفسران درباره اين تفكيك، تفسيرهاى گوناگونى ذكر كرده اند، ولى آنچه بيشتر بهنظر ميرسد و با روايات اهلبيت (عليهم الاسلام ) نيز سازگار است اين است كه گرچه درمتن واقع، بنا بر چهل روز بوده اما خداوند براى آزمودن بنىاسرائيل نخست موسى (عليه السلام ) را براى يك مواعده سى روزه دعوت نمود سپس آن راتمديد كرد، تا منافقان بنى اسرائيل صفوف خود را مشخص ‍ سازند.