منتنه

( منتنة ) منتنة. [ م ُ ت ِ ن َ ] ( ع ص ) مؤنث منتن، یعنی بدبوی. ( ناظم الاطباء ). رجوع به منتن شود.
منتنه. [ م ُ ت ِن َ / ن ِ ] ( از ع، ص ) بدبو. ( ناظم الاطباء ). منتنة.
- روایح منتنه؛بویهای بد. ( ناظم الاطباء ).
|| ( اِ ) غالسیفس. غالیس. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). رجوع به غالیس شود.

ماخوذ از تازی بد بو

💡 اسـلام بـا (عصبيت جاهليت ) در هر شكل و صورت مبارزه كرده است، تا مسلمانان جهان رااز هـر نـژاد و قـوم و قبيله زير پرچم واحدى جمع آورى كند، نه پرچم قوميت و نژاد، و نهپرچم غير آن، چرا كه اسلام هرگز اين ديدگاههاى تنگ و محدود را نمى پذيرد، و همه رامـوهـوم و بـى اسـاس مـى شمرد حتى در حديثى آمده كه پيامبر (صلى الله عليه و آله ) درمورد عصبيت جاهليت فرمود: دعوها فانها منتنه !: (آن را رها كنيد كه چيز متعفنى است )!.