لذت گرا

💡 گرایشی به جهان-وطن گرایی∗ و وحدت گرایی کلیساها∗ در سکّه‌های توزیعیِ اواخر دوران زمامداری هادریان مشهود است، و نشانگر این هستند که امپراتورْ تجسم∗ ایالات مختلف را به منصهٔ ظهور می‌رساند. الیوس آریستیدس∗ بعدها نوشت که هادریان «بر روی اتباعش∗یک دست محافظ∗ قرار داد، به طوری که هر کس به کسان دیگری که از پا افتاده اندْ کمک می‌کند». تمامی این اقدامات با سُنن رومی همخوانی نداشتند. امپراتور نرونِ بی خیال∗ از سفری درازمدّت و صلح آمیز به یونان لذت برده بود، و به سبب ترک مسئولیت‌های اساسی اش به عنوان یک امپراتور مورد انتقاد نخبگان رومی واقع گردید. در ایالات خاوری، و تا حدودی در برخی ایالات باختری، نرون مورد پشتیبانی عامه قرار گرفت؛ ادعاهایی مبنی بر بازگشت یا نوزایش∗ قریب‌الوقوع ویْ تقریباً بلافاصله پس از مرگش شایع شدند. هادریان ممکن است عامداً از این روابط مثبت و مردمی در طول سفرهایش بهره‌برداری کرده باشد. در تاریخ آگوستا، هادریان «تا حدودی بیش از حد یونانی»∗ و «بیش از حد جهان-وطنی گرا برای یک امپراتور روم» توصیف شده‌است.

💡 برخی از پیروان مکتب لذت گرا معتقدند که هدف اصلی زندگی باید تنها کسب خوشی و پرهیز از هرگونه رنج و سختی باشد.

💡 جامعه‌ای که صرفاً بر پایه رفتارهای لذت گرا بنا شده باشد، ممکن است در درازمدت با بحران‌های اخلاقی و اجتماعی عمیقی روبرو شود.

💡 نویسنده در رمان جدید خود، به بررسی تضادهای میان زندگی معنوی و سبک زندگی لذت گرا در جوامع مدرن امروزی پرداخته است.