عمادالدین احمد بن عبدالهادی ال عبدالهادی

[ویکی فقه] عمادالدین احمد بن عبدالهادی آل عبدالهادی. عمادالدّین احمد بن عبدالهادی، یکی از شخصیت های آل عبدالهادی می باشد؛ این خاندان، شاخه ای از خاندان آلِ قُدامه می باشد، که به یوسف نوادۀ قدامة بن مقدام منتسب می شوند. آل قدامه خاندانی علمی، فلسطینیُ الاصل هستند، که در گسترش مذهب حنبلی تأثیر بزرگی به جای نهادند.
عمادالدّین احمد بن عبدالهادی بن عبدالحمید (۶۷۲-۷۵۲ق/۱۲۷۳-۱۳۵۱م).وی از عبدالرحمن بن ابی عمر و ابن بخاری و ابن شیبان و زینب بنت مکی و دیگران حدیث شنید و روایت کرد.پسرش شمس الدین محمد و ابن رافع و حسینی و دیگران از وی روایت کردند. صفدی نوشته است که در ۷۳۰ق/۱۳۳۰م در دمشق به خط خود به من اجازه داد.
ابن رافع، تقی الّدین محمد، الوفیات، ج۲، ص۱۴۱، به کوشش صالح مهدی عباس و بشار عواد معروف، بیروت، ۱۴۰۲ق.
۱. ↑ ابن رافع، تقی الّدین محمد، الوفیات، ج۲، ص۱۴۱، به کوشش صالح مهدی عباس و بشار عواد معروف، بیروت، ۱۴۰۲ق.
دانشنامه بزرگ اسلامی، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، برگرفته از مقاله «آل قدامه»، شماره۴۴۸.
...

💡 عمادالدین احمد مظفر «۷۹۵ ۷۸۶ ق/ ۱۳۹۳ ۱۳۸۴م»

💡 چنان‌که از متن کتیبه برمی‌آید، این نوشته در سال چهارم حکومت عمادالدین احمد، سلطان سلسله آل مظفر در آخرین سال‌های حکومتش بر سیرجان (۷۹۵–۷۸۶ هجری قمری) کنده شده‌است. پرویز ورجاوند (استاد باستان‌شناسی دانشگاه تهران) معتقد است که این پلکان سنگی متعلق به زمان‌های بسیار کهن و مربوط به پیش از اسلام است و آن را جزئی از یک آتشدان وابسته به یک نیایشگاه می‌داند. اگرچه ابوالقاسم حاتمی قبول دلایل ارائه شده توسط پرویز ورجاوند را مشکل می‌داند.