عبادت علما

[ویکی فقه] عبادت به معنای اظهار ذلت و بندگی، عالی ترین نوع تذلل و کرنش در برابر پروردگار است. علما و بزرگان دین در عبادت و بندگی پروردگار سعی و کوشش بسیار داشته اند که این سعی و کوشش در کلام و سیره عملی آنها نمود و ظهور داشته است.
در اهمیت عبادت همین بس که در قرآن کریم هدف از آفرینش انسان و بعثت انبیاء، عبودیت و بندگی پروردگار ذکر شده است.«وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْاِنْسَ اِلاَّ لِیَعْبُدُونِ؛
ذاریات/سوره۵۱، آیه۵۶.
عبادت در کلام علما و بزرگان نمودها و ظهورهای متعددی داشته است که در ادامه به برخی از آنها اشاره می شود:
← شیخ اشراق
عبادت و بندگی پروردگار در سیره عملی علما و بزرگان نمودها و ظهورهای متعددی داشته است که در ادامه به برخی از آنها اشاره می شود:
← امام خمینی
...

💡 جبرئيل بر موسى نازل شد و پيام خداى را به او رسانيد. موسى (عليهالسلام ) فهميدكه اين دستور به خاطر آن خيالى است كه دردل كرده، لاجرم با همراه خود يوشع بن نون به راه افتاد تا به مجمع البحرينرسيدند. در آنجا به خضر برخوردند كه مشغول عبادت خداى عز وجل بود و قرآن كريم در اين باره فرموده (فوجدا عبدا من عبادنا اتيناه رحمة من عندنا وعلمناه من لدنا علما...).