شیخ میرزا ابراهیم بن شیخ اسماعیل اصفهانی
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] شیخ میرزا ابراهیم اصفهانی، از علمای قرن سیزده و چهارده هجری در اصفهان است.
شیخ میرزا ابراهیم بن شیخ اسماعیل اصفهانی، عالم فاضل در سال ۱۲۹۰ق در اصفهان متولّد شده، و سپس به مشهد مقدّس مهاجرت کرده، و در آن جا نزد سیّدعلی حائری یزدی و شیخ اسماعیل ترشیزی تلمّذ نموده است. پدرش نیز از صلحاء و اخیار بوده، و در سال ۱۳۳۰ق در کاظمین وفات یافته است. وی در سال ۱۳۱۸ق نیز به سامرّا رفته، و دو سال در درس میرزا محمّدتقی شیرازی حاضر شده، و در شوّال ۱۳۳۴ به کرمانشاه سفر کرده، و سرانجام در سال ۱۳۳۹ق در مشهد مقدّس وفات یافته است.
آثار و تالیفات
کتب زیر از تالیفات او است:۱. احکام النّجاسات؛۲. رساله در شکّ رکعات نماز؛۳. منجزات مریض؛۴. المواقیت و غیره.
جمله سازی با شیخ میرزا ابراهیم بن شیخ اسماعیل اصفهانی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 او در جنگ‌های داخلی تیموریان با برادرانش عمر شیخ میرزای دوم و محمود میرزا درگیر شد.
💡 پدرش در سال ۸۳۸ خورشیدی به حاکمیت حصار و تِرمِز گماشته شد، اما حسین بایقرا با وی دو نبرد بزرگ کرد: در استرآباد جایی که شکست خورد و در چیکمن (سارای) نزدیک اندی‌خود که بازهم شکست خورد. برادر سلطان محمود، عمر شیخ میرزای دوم، صاحب فرزندی به نام بابور می‌شود که دودمان گورکانیان هند را بنیان می‌نهد.
💡 رستم میرزا (۱۳۸۱–۲۵/۱۴۲۴) شاهزاده تیموری و نوه تیمور، فاتح آسیای میانه، از پسر بزرگش عمر شیخ میرزا اول بود.
