روابط اجتماعی در اسلام به ضمیمه چند رساله دیگر

[ویکی نور] روابط اجتماعی در اسلام به ضمیمه چند رساله دیگر، ترجمه بخشی از کتاب چاپ نشده «أشعة القرآن»، تقریرات حجت الاسلام محمدجواد حجتی کرمانی از جلسات تفسیری علامه طباطبائی است که به همت حجت الاسلام سید هادی خسروشاهی، در قالب نهمین جلد از مجموعه آثار علامه طباطبائی منتشر شده و به بررسی چگونگی روابط اجتماعی در اسلام و پی بردن به ماهیت و بایستگی آن پرداخته است.
کتاب، به زبان فارسی و در سال 1387ش، نوشته شده است.
آنچه باعث اهمیت کتاب شده، آن است که این اثر، با استناد به دیدگاه های دینی، به تبیین موضوعات اجتماعی و راه کارهای حفاظت از بنیان های جامعه اسلامی پرداخته است.
کتاب با دو مقدمه از آقای خسروشاهی و حجتی کرمانی در بیان نکاتی پیرامون اثر و نحوه ترجمه آن و یک مقاله به عنوان مقدمه کتاب از آقای حجتی کرمانی، آغاز شده و مباحث در پانزده فصل، به ضمیمه چهار رساله که در زمان حیات علامه، در نشریات مختلف چاپ شده بود و اکنون به صورت کتاب منتشر می شود، تنظیم یافته است.
این اثر در تقریر بخشی از مقاصد اجتماعی آیین مقدس اسلام و به عنوان ترجمه قسمتی از تفسیر المیزان، با قلم روان و توانایی نگاشته شده و مطالب آن با بیانی زیبا و شیوا، به رشته تحریر درآمده است و نویسنده در آن، به مباحث مختلفی در رابطه با دیدگاه اسلام در روابط اجتماعی از جمله توجه خاص اسلام به جامعه، معنای آزادی در اسلام و راه تحول و تکامل جامعه اسلامی پرداخته است.

💡 مطالعۀ زبان‌هایی جز زبان مادری نه تنها به درک اشتراکات ما انسان‌ها کمک می‌کند، بلکه همچنین به درک تنوعی یاری می‌رساند که بر روش‌های ایجاد و سازماندهی دانش توسط زبان‌های ما تأکید دارند. این درک دارای پیامدهای عمیقی در خصوص گسترش آگاهی انتقادی از روابط اجتماعی است. درک روابط اجتماعی و شیوه کارکرد فرهنگ‌های دیگر اساس امور بازرگانی و تجاری موفق در شرایط جهانی‌شدن است.

💡 یوهان کریستین دال، در ایجاد روابط اجتماعی خوش‌اقبال بود. حمایت لیدر ساگن و توصیه نامه ای که در اختیار وی گذاشته بود نیز در بسیاری از محافل فرهنگی آن زمان، در را به روی یوهان کریستین دال، گشود. محافلی که به نوبه خود باعث رشد حس ملی‌گرایی و تقویت علاقه وی به تاریخ و آثار باستانی اسکاندیناوی شدند. از جمله افرادی که علاقه وی را در این جهت سوق داد، آدام اوهلنشگر ادیب و نویسنده دانمارکی بود.

💡 کیفیت زندگی، به نوعی بیانگر وضعیت افراد ساکن در یک کشور یا منطقه می‌باشد. نظریات اولیه مربوط به کیفیت زندگی، بیشتر بر نگرانی‌ها و اولویت‌های فردی تأکید داشتند؛ اما در سال‌های اخیر مباحث نظری، از فرد محوری به سمت نگرانی‌های اجتماعی نظیر امنیت، آزادی، گستردگی کیفیت زندگی و ساختار و کیفیت روابط اجتماعی افراد در جامعه تغییر یافته‌است.