رباب نواختن

💡 هم اکنون هنرمندان و ترانه سرایان این کشورها این سبک را با نام «علوان اهوازی» می‌شناسند. علوان در این سبک، با نواختن ساز رباب که ساز سنتی خوزستان و جنوب عراق است، اشعاری از شاعران نامدار گذشته و حال را می‌خواند و همزمان با اجرا و ادای اشعار نام شاعر را ذکر می‌کرد.

💡 موسیقی‌دانان قدیمی با رباب نواختن در میهمانی‌های شبانه و پر زرق و برق، اتمسفری بسیار شاعرانه و آرامش‌بخش برای شنوندگان خود ایجاد می‌کردند.

💡 شنیدن صدای بسیار دلنشین استاد هنگام رباب نواختن، باعث شد که تمام حاضران در سکوتی عمیق و طولانی فرو بروند.

💡 در برخی از نواهای بسیار سنتی، رباب نواختن نقش کلیدی در بیان احساسات غمگین و شورانگیز داستان‌های حماسی قدیمی دارد.